ป้าบัวหญิงชราที่โดดเดี่ยว

เขียนโดย อภูตะ 02/02/2022

วิถีชีวิตของคนต่างจังหวัดที่ย้อนไปประมาณ 30 ปีที่แล้ว ที่พอมืดค่ำต่างคนก็ต่างขึ้นบ้านดึงบันไดขึ้นชานบ้าน ปวดหนักเบาก็ปล่อยที่ชานบ้านเลย นั่นเป็นเพราะต่างจังหวัดที่เต็มไปด้วยป่าที่มีชีวิตในเวลาค่ำคืนที่แม้จะไม่มีอะไรแต่ก็แอบหลอนไปเองได้

ป้าบัว วัย 60 ปีที่อยู่ตามลำพังที่บ้านที่ติดกับชายป่า หลัวจากที่ลุงหนุ่ยสามีของป้าเสียไปเมื่อปีก่อน ด้วยที่ไม่มีลูกป้าจึงอยู่คนเดียวลำพังที่บ้าน เพราะความเสียใจที่ลุงหนุ่ยจากไปทำให้ป้าบัวปล่อยบ้านให้เต็มไปด้วยต้นไม้ที่ขึ้นรกจนแทบมองไม่เห็นตัวบ้าน ชาวบ้านที่ผ่านไปมาก็ตะโกนเรียกแต่ไม่เคยหยุดพูดคุย ป้าบัวส่งเสียงตอบกลับทุกครั้งแม้จะไม่เห็นหน้ากัน  เหตุการณ์เป็นอย่างนี้เรื่อยๆ 

จนกระทั่ง คืนเดือนดับที่ปกติแล้วชาวบ้านจะไม่ลงจากบ้านไม่ทำอะไรใดๆจนกว่าจะถึงเช้า แต่สำหรับ พี่ชาญ ที่ต้องหาเลี้ยงปากท้อง บางสิ่งอย่างที่เป็นความเชื่อหรือมองไม่เห็นแล้วยังทำให้ไม่หายหิว พี่ชาญ ก็เลือกที่จะไม่สนใจ เขาจึงไปปักเบ็ดริมบึงที่ชายป่า โดยผ่านถนนหน้าบ้านป้าบัว เขาหยุดตรงรั้วและตะโกนทักป้าไปเหมือนเคย แม้ว่าตอนนั้นจะค่ำประมาณ 2 ทุ่มแล้ว ป้าบัวก็ส่งเสียงตอบกลับจากบนบ้านพร้อมกับมีเสียงแทรกเบาๆด้วย 

และเสียงที่พี่ชาญได้ยินแทรกเข้ามาคือเสียงลุงหนุ่ยที่ตายไปแล้ว ซึ่งเป็นไปไม่ได้ ทำให้เขาเงยหน้ามองไปชานบ้านป้าบัว ถึงแม้ว่าจะเป็นคืนเดือนมืด ฟ้าปิด แต่แปลกมากที่เห็นทุกอย่างแม้จะสลัวๆก็ตาม ที่ชานบ้านนั้นมีเงาที่คลายลุงหนุ่ยได้ยืนและมองลงมายังพี่ชาญอยู่ พี่ชาญตะโกนเรียกป้าบัวอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ และแน่นอนป้าบัวตอบกลับอีกครั้งแต่..ปลายเสียงกลับอยู่ตรงใต้ถุนบ้าน

พี่ชาญ แม้จะงุนงงสับสนแต่ความอยากรู้จึงหันไปดูยังต้นเสียงนั้น สิ่งที่เห็นคือ ร่างป้าบัวที่ห้อยตัวอยู่ใต้ถุนบ้านโดยมีเชือกเส้นหนึ่งผูกกับคานบ้านไว้ ร่างป้าบัวนั้นก็ยังส่งเสียงขานรับพี่ชาญอีกครั้ง ทุกอย่างมันชัดเจนในสายตาพี่ชาญตอกย้ำได้ว่าเขาไม่บ้า ฝัน หรือ เบลอ ในขณะนั้นเงาของลุงหนุ่ยก็เดินลงบันไดลงมาเรื่อยๆ ก่อนที่สติของพี่ชาญจะหลุดหายไป สิ่งที่สุดท้ายที่เห็นคือร่างป้าบัวที่ยืดยาวลอยเข้ามาหาเขา และทุกสิ่งก็ดับวูบไป

พี่ชาญได้สติอีกครั้งเพราะชาวบ้านที่ผ่านมาตอนเช้ามืดแล้วเห็นพี่ชาญหลับคว่ำหน้าที่หน้ารั้วบ้านป้าบัว ชาวบ้านเข้ามาดูและเรียกหาป้าบัวผู้เป็นเจ้าของให้ลงมาดูพี่ชาญ แต่เห็นตรงหน้าคือ ร่างป้าบัวที่ห้อยอยู่คานบ้านในสภาพที่ขึ้นอืดคอใกล้หลุดจากตัวแล้ว และนั่นเองที่พอจะทำให้ชาวบ้านเข้าใจได้ว่าทำไมพี่ชาญถึงมานอนหมดสติอยู่ตรงนี้ 

หลังจากที่จัดการศพป้าบัวแล้ว ทุกคนก็เริ่มพูดคุยกันว่าใช่ป้าบัวไหมที่คอยขานรับทุกเช้ามืดและทุกค่ำเวลาที่ชาวบ้านตะโกนทัก เพราะสภาพร่างคือน่าผูกคอตายไปเป็นอาทิตย์แล้ว ส่วนที่ขานรับคือวิญญาณป้าบัวที่ยังขานรับเป็นกิจวัตรประจำเช่นเดิม ส่วนวิญญาณลุงหนุ่ยที่พี่ชาญเห็นก็น่าจะเป็นเพราะมารอรับดวงวิญญาณป้าบัวที่ยังไม่ยอมไปไหนเสียที 

ชาวบ้านต่างก็หวาดกลัวกันมากขึ้น ไม่กล้าเดินผ่านถนนเส้นนี้ ท้ายสุดผู้นำชุมชนจึงได้ตัดสินใจ รื้อบ้านและเผาทิ้งไปเพื่อที่ดวงวิญญาณป้าบัวจะได้ไปอย่กับลุงหนุ่ยอย่างหมดห่วง และป้าบัวก็จะไม่ได้โดดเดี่ยวเหมือนที่ผ่านมา ขอไว้อาลัยให้ดวงวิญญาณป้าบัว ขอให้ไปยังภพภูมิที่ดีและที่ปราถนา

 



แสดงความคิดเห็น



ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น