22/06/2020

เจาะลึกเบื้องหลังเรื่องสั้น ‘ตายแล้ว...ไปไหนดีล่ะ ?’ ของ ‘พลอยฝน’

 

       หากมีใครมาถามว่า “ตายแล้ว...ไปไหนดีล่ะ ?เชื่อว่าแต่ละคนก็มีคำตอบแตกต่างกันไปแล้วแต่มุมมองและความต้องการของตน แต่สำหรับ ‘พลอยฝน’ แล้ว คำตอบของเธอนั้นถือว่าตรงใจกับหลาย ๆ คนที่เดียว ที่สำคัญ ในงานเขียนเรื่องสั้นล่าสุดในเล่ม ‘ONE DAY หนึ่งวันก่อนฉันตาย (อีกครั้ง)’ ผู้เขียนได้สร้างคาแรคเตอร์ตัวละครหลักโดยอ้างอิงมาจากตัวเองเสียด้วย

       เรื่องสั้นเรื่องนี้มีความน่าสนใจอย่างไรบ้าง มาติดตามในบทสัมภาษณ์นี้ได้เลยค่ะ

 

 

สวัสดีค่า แนะนำตัวทักทายนักอ่านหน่อยค่ะ

       "สวัสดีค่ะ พลอยฝนคนปากแดงจ้า 55555+ (ปากไม่แดงไม่มีแรงทำงาน)"

 

พลอยฝนถือเป็นคุณแม่ Full time ที่ยังมีผลงานเขียนออกมาให้ติดตามอย่างต่อเนื่องเลย ล่าสุดมีเรื่องสั้นในเล่ม ‘ONE DAY หนึ่งวันก่อนฉันตาย (อีกครั้ง) ของ Sofa publishing ด้วยใช่มั้ยคะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรเอ่ย ? ช่วยเล่าเรื่องย่อสักนิดค่า

       "ใช่ค่ะ แม้เวลาจะน้อยแต่ก็พยายามเขียนเรื่องสั้น จะได้ไม่ห่างหายไปจากคนอ่าน ล่าสุดเรื่อง ‘ตายแล้ว...ไปไหนดีล่ะ’ ในเล่ม One day เป็นเรื่องเกี่ยวกับคนที่ตายก่อนกำหนดหนึ่งวัน เลยได้โอกาสกลับมาหาใครสักคนที่อยากเจอ จะเป็นคนที่รักหรือเกลียดก็ได้ เป็นโจทย์ที่ท้าทายความคิดดีนะคะ น่าคิดเล่น ๆ ว่าถ้าได้โอกาสแบบนั้นเราจะเลือกไปหาใครดี"

ตัวละคร ‘มลิกุล’ เป็นคนที่แตกต่างจากตัวละครอื่น ๆ ในเล่มเลย เพราะเธอบอกยมทูตว่าไม่มีใครที่อยากกลับไปพบเจอ อยากทราบถึงแรงบันดาลใจในการสร้างบุคลิกตัวละครค่ะ

       "เอาจริง ๆ มลิกุลนี่มาจากตัวเองเลยนะ 55555+ พลอยฝนคิดแบบนี้ คือถือคติว่า ‘สิ่งใดเกิดขึ้นแล้วสิ่งนั้นดีเสมอ’ เพราะฉะนั้นเมื่อตายแล้วก็คือตายแล้ว ยังไงก็ต้องตายประมาณนี้ เลยไม่อยากกลับไปหาคนที่รักให้เศร้าโศก อาลัย ไม่อยากกลับไปหาคนที่เกลียด เพราะคนที่สามารถเกลียดใครได้ ก็ยากจะเปลี่ยนความเกลียดของเขาได้...บางทีต่อให้ตายจากกันก็ยังไม่เลิกเกลียด เลยคิดว่า...ตายแล้วก็ไปตามทางคนตายเลยดีกว่า"

 

 

ถ้าหากมีเหตุไม่คาดฝันได้ไปเจอยมทูต และยมทูตบอกให้กลับไปมีชีวิตได้อีกหนึ่งวัน พลอยฝนจะเลือกไปหาใครคะ

       "ก็ยังคงยืนยัน(แบบมลิกุล)ว่าไม่มี และจะดื้อกว่ามลิกุลด้วย คือต่อให้ยมทูตบอกว่าต้องไปก็จะไม่ไป ถ้าไม่พาไปลงนรกหรือส่งสวรรค์ก็อยู่กับยมทูตนั่นแหละให้ครบหนึ่งวัน 55555+ คือการกลับไปหาคนที่รักในเวลาจำกัดมันทรมานนะ เพราะเราอยากได้เวลาอยู่กับเขาชั่วนิรันดร์ ส่วนคนที่เกลียด ก็คิดว่า ‘ความเกลียด’ มันเป็นบทลงโทษคนๆ นั้นในตัวอยู่แล้ว"

 

ระหว่างช่วงกักตัวอยู่บ้าน พลอยฝนมีวิธีคลายเครียดยังไงบ้างคะ ?

       "เพราะภูเก็ตเป็นพื้นที่สีแดงและมีผู้ติดเชื้ออยู่อันดับสอง พลอยฝนเลยหอบลูกมาอยู่บ้านเกิดที่นครศรีธรรมราช ที่นี่เป็นชนบท เป็นสวน ญาติพี่น้อง คนรู้จักเยอะ เลยมีอะไรทำเยอะ ชาวบ้านค่อนข้างกลัวโรค เลยไม่ออกไปไหน วัน ๆ ก็พากันเข้าไปสวน อยู่บ้านก็ทำอาหารคาว-หวาน ของกินเล่นกินกัน (กินวันละเกินสี่มื้อ) ลูกสาวก็มีเพื่อนเล่นสนุกสนานไป ไม่อึดอัดหรือกดดันอะไรเลยค่ะ"

 

ฝากผลงานได้เลยค่า

       "อยากบอกว่า ‘ตายแล้ว...ไปไหนดีล่ะ’ ที่เขียนเว้นวรรคแบบนี้ อ่านเผิน ๆ เหมือนเป็นคำถาม แต่จริง ๆ มีนัยยะทับซ้อนเป็นเหมือนคำอุทานว่า “ตายแล้ว! ฉันจะไปไหนดีละเนี่ย!” ฮา อยากให้นักอ่านลองอ่านดู เนื้อเรื่องอาจจะไม่ได้โหดจนน่ากลัว แต่ลองอ่านและคิดตามดูค่ะ พลอยฝนตั้งใจให้ทุกคนได้คิดตามทุกตัวละคร...เพราะวันหนึ่งเราทุกคนต้องตาย และอาจไม่ได้โอกาสแบบนี้ เพราะฉะนั้น...จะหนึ่งวัน หรือร้อยวันก่อนเราตาย...เราควรทำอะไรดีล่ะ ?"

 

 

       นักเขียนตั้งใจสร้างสรรค์คผลงานขนาดนี้ อยากให้ช่วยสนับสนุนกันเยอะ ๆ นะคะ นอกจากจะได้ความตื่นเต้นระทึกใจ คุณอาจจะค้นพบวิธีรับมือก่อนที่ความตายจะมาถึงโดยไม่ทันตั้งตัวก็เป็นได้

       สำหรับนักอ่านที่ยังไม่มีรวมเรื่องสั้น ONE DAY หนึ่งวันก่อนฉันตาย (อีกครั้ง) ไว้บนชั้นหนังสือที่บ้าน แวะเข้าไปดูตัวอย่างทดลองอ่าน และสั่งซื้อฉบับเล่มได้ที่ sofapublishing.com นอกจากนี้ยังสามารถอ่านออนไลน์ได้ทุกที่ แค่คลิกไปที่ fallinread.com นะคะ

Feliz

ขอขอบคุณข้อมูลจากเว็บไซต์ sofapublishing.com

 

เรียบเรียงโดย

Fall in Read

สมาคม...ของคนที่ตกหลุมรักการอ่าน-เขียน!




แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น

บทความที่เกี่ยวข้อง


เรื่องเด่น


นิยายประจำวัน


TODAY | พุธ
หิวไหม... ทานอะไรมาหรือยัง ถ้ายัง... ทาน ‘ศพ’ กันหน่อยดีไหม!