อัปเดตล่าสุด 2022-07-25 23:10:25

ตอนที่ 12 ตอนที่ 12 ค่ำคืนที่โหดร้าย

    “ปิ่นมุก” ได้ฟังหินผาพูดมาทั้งหมดแต่ในใจนั้นหวาดหวั่นไม่น้อย มือทั้งสองข้างกอดตัวเองและกำคอเสื้อเอาไว้จนแน่น อีกทั้งยังส่ายหน้าไปมาประหนึ่งว่าไม่ยอมรับในสิ่งที่หินผาพูดมาง่ายๆ สายตานั้นก็ไม่หยุดที่จะมองหาทางหนีทีไล่ หรืออาวุธสิ่งของอะไรก็ได้เพื่อใช้ป้องกันตัวในตอนนี้

    “หินผา” นั้นรู้ทันความคิดของปิ่นมุกดี ยังไงเสียก็ไม่มีทางทำได้หรอก คนอย่างปิ่นมุกนี่น่ะหรือจะมาสู้อะไรกับคนอย่างเขาได้ แค่กระดูกก็คนละเบอร์กันแล้ว หึหึ

    “เก็บความคิดบ้าๆ ของคุณไปได้เลยนะ เพราะถึงยังไงก็ไม่มีทางสำเร็จได้หรอก จะพาให้ตัวคุณเองเจ็บตัวไปเปล่าๆ เชื่อผมเถอะ ยินยอมแต่โดยดีเรื่องต่างๆ จะได้จบลงด้วยดีหากว่ายี่หวาได้ยินเสียงของหลานที่รัก อาจปลุกให้ยี่หวาตื่นขึ้นมาก็ได้”

    “คุณคิดเหรอคะ ว่าอะไรที่คุณว่าจะดีขึ้นมา ยี่หวาอาจไม่ฟื้นขึ้นมาอีกแล้วก็ได้!..ฉะ..ฉัน..”

    “ปิ่นมุก” ด้วยความโมโหจึงพูดออกไปโดยไม่ทันคิด เมื่อรู้สึกตัวว่าพูดแรงเกินไปจึงรีบเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น อีกทั้งยังหลบสายตาอาฆาตที่จ้องมองมาอย่างน่ากลัวนั้นอีกด้วย ปิ่นมุกรู้สึกผิดมากกับคำพูดที่พูดออกไปแล้วอย่างไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ

    “นี่คุณกล้าแช่งยี่หวาเลยเหรอห๊า!! คุณช่างเป็นผู้หญิงที่จิตใจสกปรกชั่วร้ายเสียจริงๆ ทำร้ายพวกเขา ฆ่าลูกเมียผมตายยังไม่พอใจอีกใช่ไหม?”

    “หินผา” วาจาที่สุขุมนุ่มลึกจากหน้ามือเป็นหลังมือขึ้นมาในทันที หินผาขบกรามจนเป็นสันนูนเดือดดาลอย่างที่สุด ตรงเข้าจับที่ต้นแขนทั้งสองข้างของปิ่นมุกเอาไว้แน่นในทันที ทั้งบีบ ทั้งเขย่า ทั้งตะคอกตวาดใส่ ด้วยไฟแค้นที่ปิ่นมุกเป็นคนจุดขึ้นมาด้วยความไม่ตั้งใจอีกครั้งหนึ่งแล้ว คราวนี้คงจะยากที่จะให้ดับหมอดลงไปได้ง่ายๆ

    “คุณอย่าคิดนะ ว่าที่ผมทำลงไปทั้งหมดใช่ว่าจะพิศวาสอะไรคุณมากมายนักหรอกนะ ทุกอย่างที่ผมทำลงไปก็เพื่อให้คุณได้รู้สำนึก ได้รับรู้รสชาติของความเจ็บปวดทรมานที่คุณควรจะได้รับ นี่มันยังไม่ถึงเศษเสี้ยวหนึ่งของสิ่งที่ผมได้สูญเสียไปเลยด้วยซ้ำ ผู้หญิงอย่างคุณสมควรแล้วที่จะต้องเจอแบบนี้ ผมแทบไม่ต้องเสียอะไรให้กับคุณเลยด้วยซ้ำคิดดูสิ ไม่ต้องเสียเงินเลยสักกะบาทเดียว ผมก็ได้คุณมาง่ายๆ ของฟรีแต่ก็ไม่มีค่าอะไรเลย”

    “ไอ้คนบ้า ไอ้คนสารเลว ฉันบอกแล้วยังไงล่ะ ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจหูหนวกหรือไง ฉันบอกไม่ได้ตั้งใจได้ยินบ้างไหม? ฉันไม่มีวันยอมให้คุณทำตามอำเภอใจได้หรอกนะ ไอ้คนชั่ว ฉันไม่มีวันยอม ฉันไม่ยินยอมเข้าใจไหม?”

    “ปิ่นมุก” มองด้วยหางตาอย่างโกรธเคืองอยู่ในใจ หลายวันที่ผ่านมากับความกดดัน เศร้าเสียใจ เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจจนทนไม่ไหวในที่สุดก็ระเบิดอารมณ์ปล่อยมันออกมาในที่สุด โดยการตรงเข้าทำร้ายทุบตีหินผาไม่ยั้งมือเลยแม้แต่น้อย ปิ่นมุกเหมือนคนบ้าไปแล้วในตอนนี้

    แต่มีหรือแรงผู้หญิงตัวเล็กๆ อันน้อยนิดอย่างปิ่นมุกจะทำร้ายให้หินผาเจ็บได้ไม่เลย หินผากับผลักปิ่นมุกจนล้มลงไปกองอยู่กับพื้นอย่างเจ็บจุก แต่ปิ่นมุกไม่สนอะไรอีกแล้วพยายามยันตัวให้ลุกขึ้นมา หมายจะทำร้ายหินผาต่อแต่ก็ไม่เป็นไปดั่งตั้งใจ เมื่อหินผากับมานั่งคร่อมปิ่นมุกเอาไว้อย่างรวดเร็ว หมายจะใช้กำลังบังคับปิ่นมุกให้ติดอยู่ที่พื้น

    “ว๊าย! ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ใครก็ได้ช่วยฉันที อย่าเข้ามานะ!”

    “ปิ่นมุก” สู้ดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลังที่มีหมายปกป้องตัวเองให้พ้นภัยในครั้งนี้ โดยไม่สนใจและไม่นึกถึงผลที่จะตามมาเลยด้วยซ้ำ เพราะตอนนี้ปิ่นมุกขาดสติถึงขีดสุดแล้ว เมื่อมือน้อยๆ ตบเข้าไปโดนที่หน้าของหินผาแบบเต็มๆ ฝ่ามือหลายต่อหลายครั้ง เท่านั้นแหละความอดทนของหินผาถึงกับขาดผึงเลยเช่นกัน

    “หึหึ คุณชอบความรุนแรงเหมือนกันเหรอ ก็ไม่บอกกันตั้งแต่แรกไม่คิดว่าจะมีคนที่ใจตรงกันแบบนี้ ผมก็ยังไม่เคยลองกับใครเลยนะ เดี๋ยวผมจัดให้คุณหนักๆ เลยรับรองได้ว่าคืนนี้ต้องสนุกกันยาวแน่ๆ”

    “หินผา” ถึงกับหน้าชาไปเหมือนกันกับแรงที่ปิ่นมุกตบมานั้นไม่เบาเลย แต่คนอย่างหินผาเป็นผู้ชายไม่ได้ใจเสาะขนาดนั้นแค่นี้ถือว่าจิ๊บๆ ตรงกันข้ามกับทำให้หินผาโมโหจนถึงขีดสุดแล้ว หินผายกยิ้มที่มุมปากก่อนจะดึงทึ้งเสื้อผ้าของปิ่นมุกอย่างไม่ปรานีปราศรัยอีกต่อไป

    จนกระดุมขาดไปตลอดแนวเผยให้เห็นร่างที่ขาวนวลอย่างเย้ายวนใจ ปิ่นมุกอกสั่นขวัญแขวนตกใจกลัวเป็นอย่างมาก ทั้งผลัก ทั้งดันร่างกายที่แกร่งกำยำของหินผาออก อาศัยช่วงจังหวะที่หินผาเผลอยกเข่ากระแทกเข้าไปที่ชายโครง ทำให้หินผาเสียหลักเป็นจังหวะให้ปิ่นมุกรีบหมุนตัวออกไปในทันที

    แต่หินผาก็ไวกว่ามากคว้าข้อเท้าของปิ่นมุกแล้วลากมาทั้งๆ ที่ยังคว่ำหน้าอยู่เป็นการต่อสู้ที่โรมรันพันตูกันมาก ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมแพ้ซึ่งกันและกันง่ายๆ จากนั้นหินผาก็ไม่รอช้าฉีกกระชากเสื้อผ้าที่เหลือออกไปจนหมด เหลือแต่เพียงเสื้อในกับกางเกงในตัวสวย แล้วจับปิ่นมุกพลิกกลับมาเผชิญหน้ากัน

    “หยุดนะ!..อย่า!..ไม่!..ออกไปนะ!”

    “ปิ่นมุก” ร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่งพยายามต่อสู้ขัดขืนแต่แรงก็เริ่มลดน้อยถอยลงไปเรื่อยๆ จนหินผาบีบจับข้อมือเล็กๆ ทั้งสองข้างของปิ่นมุกรวบเอาไว้เหนือศีรษะ ยิ่งทำให้ปิ่นมุกรู้สึกตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก หินผาก้มหน้าลงมาหมายจะจูบปากงาม

    แต่ปิ่นมุกที่รู้ทันก็รีบหันหน้าหนีเบี่ยงหนีไปในทันที แสดงออกถึงความขยะแขยง รังเกียจเดียดฉันท์อย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้หินผาเดือดดาลจนถึงขีดสุดแล้วในตอนนี้ และจะไม่ยอมแพ้ให้กับผู้หญิงใจร้ายคนนี้เป็นอันขาด

    “ดิ้นรนขัดขืนไปก็ไม่มีประโยชน์ ยังไงคืนนี้ผมก็จะทำให้คุณได้จดจำรสชาติของความเจ็บปวด จนคุณลืมไม่ลงเลยล่ะจะได้รู้ถึงหัวใจของผมที่มันแตกสลายไม่มีชิ้นดี ว่ามันเป็นยังไงที่ผ่านมามันทรมานมากแค่ไหน”

    “หินผา” เมื่อพูดจบก็ใช้ฝ่ามือหนากำไปที่ผมด้านหลังของปิ่นมุก แล้วออกแรงดึงอย่างแรงจนหน้าของปิ่นมุกถึงกับแหงน และต้องลุกขึ้นเดินไปตามแรงที่หินผาชุดกระชากลากดึงไปจนถึงเตียงนอน แล้วเหวี่ยงปิ่นมุกจนล้มลงไปบนที่นอน ปิ่นมุกรีบหมุนตัวหลบจะลงไปอีกฝั่งหนึ่งของที่นอนแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว หินผาที่คลานตามมาติดๆ หมายจะจับปิ่นมุกให้ได้

    ปิ่นมุกจึงยกเท้าถีบออกไปแต่ก็พลาดทำให้หินผาจับข้อเท้าของปิ่นมุกเอาไว้ได้ทั้งสองข้าง แล้วลากเข้ามาหาตัวของหินผา มือหนาไม่รอช้าฉีกกระชากเสื้อในและกางเกงในตัวสวยออกไปอย่างรวดเร็วในทันที ปิ่นมุกกลัวจนลนลานเมื่อหินผาหมดความอดทนตบหน้าปิ่นมุก ไปหลายครั้งด้วยแรงและน้ำหนักของผู้ชายนั้นไม่ใช่เบาๆ เลยจนปิ่นมุกเจ็บจนไม่รู้สึกอะไรอีกเลย

    รับรู้ถึงกลิ่นคาวเลือดจางๆ บริเวณมุมปากทั้งสองข้างในระหว่างที่ปิ่นมุกสับสนงุนงงอยู่นั้น หินผาก็ได้จับตัวของปิ่นมุกลากมากลางที่นอน แล้วรีบจัดแจงถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดทุกชิ้น ปิ่นมุกเมื่อหายมึนงงก็รีบต่อสู้ขัดขืนอีกครั้ง หมายจะพลิกตัวหนีแต่หินผาก็โหดจัดปลัดบอกอัดกำปั้นหนักๆ เข้าไปที่หน้าท้องของปิ่นมุกจังๆ ทำให้เจ็บจุกจนพูดไม่ออกนอนแผ่ไปกับที่นอน

   โปรดติดตามตอนต่อไปรอหน่อยนะคะ นักเขียนถุงแป้ง กำลังสร้างสรรค์ผลงานออกมาให้นักอ่านทุกท่านอยู่ค่ะ ฝากกดติดตามเพื่อไม่พลาดตอนต่อไปและนิยายเรื่องใหม่ ฝากกดถูกใจส่งข้อความเป็นกำลังใจติชมผลงานกันเข้ามาได้นะคะ ขอบคุณค่ะ


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น