อัปเดตล่าสุด 2022-08-07 13:40:30

ตอนที่ 85 ชายโฉดชั่ว

“วิ้งงง”

 

ได้ผล…ลูกแก้วใสเปล่งแสงเรืองรองค่อยๆ ลอยหลุดจากปลายนิ้วที่เหี่ยวย่นและสั่นระริก สูงขึ้นไป สูงขึ้นไป เรื่อยๆ

 

ผืนเมฆสีเทาเคลื่อนตัวมาปกคลุมท้องฟ้าไปทั่วบริเวณอย่างรวดเร็วก่อนจะกลั่นเป็นน้ำฝนตกลงมาให้ทุกสรรพสิ่งเบื้องล่างนั้นเปียกปอน

 

“ซู่….”

 

“จั๊ก จั๊ก จั๊ก…”

             

ท้องฟ้าส่งเสียงครืนครั่นราวกับกำลังตอบรับพลังงานจากลูกแก้ววาวใสที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

 

แสงเรื่อเรืองนั้นเริ่มเจิดจ้ามากขึ้นทุกทีๆ

 

“ดูนั่นสิ พวกมันกำลังจะทำอะไร ส่องแสงขอความช่วยเหลืออยู่รึไง” ทหารในชุดเกราะเหล็กชี้นิ้วไปยังวัตถุทรงกลมที่ล่องลอยอยู่เบื้องหน้า พวกเขาไม่ได้ตื่นใจกับความมหัศจรรย์เหล่านี้ ด้วยเห็นอะไรแปลกๆ มาจนชินตา หากแต่นึกขบขันเสียมากกว่า

 

“จะมีใครหน้าไหนมาช่วยพวกมันได้ น่าสมเพชเวทนานัก ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

 

ในที่สุดพวกทหารหาญหนึ่งกองพลก็ตามพวกนางมาถึงเชิงผา ห่างออกไปไม่กี่เมตร เท่าที่ร่างบางกวาดสายตาดูคงมีไม่ต่ำกว่ายี่สิบนาย ทุกคนขี่สัตว์เป็นพาหนะทั้งอาชาไนย ตัว ‘ล็องก้า’ ตะกวดยักษ์สัตว์ประจำพื้นถิ่นที่มีขนาดใหญ่กว่ามังกรโคโมโดถึงสองเท่า มีเกล็ดผิวหนังมันลื่นแบบจิ้งเหลน และมีผังผืดที่เท้าทั้งสี่ข้าง ปลายเล็บแหลมคม

 

ข้างลำตัวทั้งสองข้างมีครีบขนาดใหญ่สีขาวปนชมพู มีครีบตรงปลายหางเหมือนปลาไว้สำหรับดำผุดดำว่ายในทะเล ตัวล็องก้ามีสีโดยธรรมชาติทั้งหมดสามสี คือเขียว  ฟ้าเข้ม และแดงอมส้ม  

 

พาหนะอีกชนิดหนึ่งก็คือ ‘คูเปรี’ สัตว์กินพืชคล้ายเลียงผาขนาดใหญ่เกือบเท่าม้า ซึ่งมีขนสีน้ำตาลเข้ม มีเขาทื่อๆ สองข้าง ส่วนปลายของหางยาวเป็นพุ่มขนนุ่มๆ เหมือนราชสีห์

 

วลันดาเห็นท่าไม่ดีจึงหาทางสกัดกั้นศัตรูด้วยการล้วงหยิบใบต้น ‘ซีดาซ’ หรือต้นดอกแก้วขึ้นมาเตรียมไว้

 

พวกทหารในชุดรบและอาวุธครบมือเฝ้ามองดูพิธีกรรมแปลกๆ ของสตรีเปลือยเปล่าทั้งสอง แล้วหัวเราะหยามหยัน แม้จะได้รับคำสั่งมาให้สังหารเหล่านักเวทย์นี้ให้สิ้น แต่เห็นทีจะได้ลงทัณฑ์หญิงกาลกิณีทั้งสองจนหนำใจก่อนกระมังถึงค่อยปลิดชีพพวกมันทิ้งเสีย ตอนนี้พวกนางก็ไม่ต่างอะไรกับลูกไก่ในกำมือที่พวกเขาจะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

 

“เอายังไงดีครับท่าน”

 

“ลากพวกมันเข้าไปในป่า แล้วค่อยจัดการมันซะ ให้ข้าเปิดซิงแม่หญิงผมดำนี่ก่อน ส่วนอีแก่นั่นพวกเจ้าจะทำอะไรก็แล้วแต่เลย หึหึหึ” นายพล ‘เบอรูอัง’ ซึ่งมีร่างกายล่ำสันใหญ่โต ไว้ขนเคราดกดำเข้ากับผิวแทนเข้มดูมาดแมน สวมหมวกเหล็กเป็นรูปเศียรหมีป่า ออกความเห็นเสียงเฉียบ

 

ทหารนายกองซึ่งสวมหมวกเหล็กธรรมดาพยักหน้ารับคำสั่งก่อนจะกระซิบกระซาบบอกต่อๆ กัน เพื่อเตรียมพร้อม เหล่าชายฉกรรจ์ยิ้มหวานกับเหยื่ออันโอชะที่อยู่ตรงหน้า

 

“พวกเจ้าอย่าเข้ามานะ ข้าขอเตือน!” ดิโยซ่าวัยร่วมสี่สิบปีขู่เสียงกร้าว แต่แน่นอนว่าไม่มีใครเงี่ยหูฟังเธอเลยแม้แต่น้อย

 

“ไปจับพวกมันมา ใครจับมันได้เป็นคนแรกข้าให้ยี่สิบซูน่า!” เบอรูอังประกาศลั่นพร้อมกับยกมือทำสัญญาณให้เข้าจู่โจม

 

เมื่ออันตรายมาถึง วลันดาจึงใช้ริมฝีปากและแรงลมเป่าใบไม้ให้เกิดเสียง

 

“วี้ดดด  วี้ดดด  วี้ดดด”

 

“เฮ…!” ชายกลัดมันทั้งหลายรีบรุดลงจากหลังม้า และสัตว์พาหนะ ก่อนจะวิ่งกรูไปที่ชะง่อนผาพร้อมอาวุธครบมือ พวกเขาต่างแก่งแย่งแข่งขันกันหมายจะเป็นที่หนึ่ง เงินจำนวนนี้แม้มิได้มากมายแต่กับงานที่ง่ายดายเช่นนี้ก็ถือว่าคุ้มเหนื่อยเอาการ

 

*ซูน่า หมายถึง หน่วยเงินของดินแดนเซรัณญาวี

                  1 เสี้ยวซูน่าประมาณ 250 บาท 1 ส่วนซูน่าประมาณ 500 บาท  ครึ่งซูน่าประมาณ 1000 บาท

1 ซูน่าประมาณ 2,000 บาท 20 ซูน่าจึงประมาณ 40,000 บาท

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น