อัปเดตล่าสุด 2021-06-23 12:00:07

ตอนที่ 16 ตอนที่ 17 บทเรียนยามค่ำคืน

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทศพลลงรถไฟฟ้าสถานีเดียวกันกับไนท์ เขาควรคุ้นเคยกับการเดินทางไปบ้านอีกและตื่นเต้นน้อยลง แต่มันไม่ใช่แบบนั้นเลย ไนท์ชวนเขามาค้างที่บ้านแถมยังพูดชัดเจนเลยว่า จะพาเขาเข้า Playroom

            “เชิญเลยครับ” ไนท์เลื่อนบานประตูให้ทศพลได้เข้าบ้าน “กินอะไรก่อนไหมครับ”

            “เอ๊ะ เออ...” ทศพลแทบไม่มีความอยากอาหาร

            “ไม่ต้องเกร็งครับ” ไนท์เห็นท่าทางอีกฝ่ายก็พูดขึ้น “ชวนมาแบบนี้คงเจาะจงไปหน่อย แต่ผมว่าช่วงแรกเราควรชัดเจน พอเริ่มรู้จักกันมากขึ้นมันก็จะมีบางช่วงที่เข้าใจกันได้โดยไม่ต้องพูดออกมาตรง ๆ”

            “อือ อืม” เขาทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรมองตรงไหน ไม่รู้ว่ามือควรไว้ที่ไหน ไม่รู้ว่าปกติหายใจอย่างไร ทั้งที่เคยเข้ามาในบ้านนี้แล้วแต่ทุกอย่างก็ดูแปลกตาไปหมด “ขอเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหม”

            “ครับพี่”

            ทศพลตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำ เขาล้างหน้าล้างตา ตั้งสติตัวเองแต่ก็พบว่ามือยังสั่น

            ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ เข้าไว้

         เขาหายใจเข้าออกลึก ๆ แต่อาการตื่นเต้นก็ยังปรากฏให้เห็น

            “พี่เต้ โอเคดีไหมครับ” เสียงไนท์ดังมาจากหน้าประตู เขาคงอยู่ในนี้นานจนอีกฝ่ายเป็นกังวล

            ทศพลเปิดประตูออกจากห้องน้ำ เห็นไนท์ยืนรออยู่

            “ขอโทษที ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน ก็เลย”

            “ขอโทษทำไมล่ะครับ เราหาอะไรกินแล้วนั่งดูโทรทัศน์ก็ได้นะครับ”

            “ไม่เอา” ทศพลจับเสื้ออีกฝ่ายก่อนจะรีบปล่อย เขาสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมา “ช่วย...ช่วยทำให้หายตื่นเต้นที”

            ไนท์ยืนนิ่งจนทศพลต้องเงยหน้าแดง ๆ ขึ้นมา หัวคิ้วพุ่งเข้าหากันด้วยสีหน้าไม่พอใจ

            “ท...ทำไมเงียบล่ะ”

            “ก็ สิ่งที่ผมนึกออกมีแต่จะทำให้พี่ตื่นเต้นกว่าเดิมน่ะสิ” ไนท์สำรวจสีหน้าคู่สนทนา “พี่เต้ อยากให้ผมอะไรให้เหรอครับ”

            ถ้าหัวใจระเบิดออกจากอกได้จริง มันคงให้ความรู้สึกแบบนี้เป็นแน่

            “เคยพูดไปแล้วนี่” ทศพลพึมพำ “อยากให้จูบ”

            ไนท์ถึงกับยกมือแนบอกตัวเอง แรงสั่นทำเอาเขาแทบหายใจไม่เป็นจังหวะ ถ้าทศพลสังเกตสักนิดคงได้เห็นความตื่นเต้นของเขา

            “ก้มหน้าแบบนั้นผมจะจูบได้ยังไงล่ะครับ”

            ทศพลขยับศีรษะเล็กน้อย ช้อนตามองผู้ชายตรงหน้า สายตาของเขาจับจ้องไปยังจุดเดียวที่ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้เขาเรื่อย ๆ เขาเผลอกลั้นหายใจพร้อมหลับตาปี๋ สัมผัสแผ่วเบาบนริมฝีปากแผ่พลังงานบางอย่างไปทั่วร่าง

            “หายใจครับ” เสียงของไนท์ดังขึ้นในความมืดพร้อมมอบสัมผัสนุ่มนวลบนริมฝีปากที่ให้ความรู้สึกต่างจากเดิม “ผ่อนคลายกว่านี้แล้วลองทำตามผม”

            ทศพลปฏิบัติตามแต่โดยดี กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาผ่อนคลายลงอย่างรู้สึกได้ เขาขยับริมฝีปากตามการนำของอีกฝ่าย เริ่มรู้จังหวะหายใจจนสามารถดื่มด่ำกับความรู้สึกได้เต็มที่ ไหล่ของเขาลู่ลงเล็กน้อย เริ่มขยับศีรษะได้ตามใจมากขึ้น เริ่มรู้สึกถึงความต้องการที่มากขึ้น สัมผัสได้ถึงลมหายใจของไนท์

            ทศพลอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นจนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ประสานสายตากับไนท์ที่ยกยิ้มขึ้นทันที อีกฝ่ายหลับตาลงอีกครั้งทำให้เขาหลับตาตาม มือของเขาคล้องคอไนท์โดยอัตโนมัติจังหวะเดียวกันกับที่ไนท์รั้งเอวเขาเข้าหาจนร่างกายแนบชิดกัน

            ทั้งคู่ดื่มด่ำรสจูบระหว่างกัน เพียงริมฝีปากก็จุดไฟปรารถนาให้ลุกโชติ

            ไนท์คลายมือที่คล้องคอเขาออก ยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่อยากละจากถึงขนาดเขย่งปลายเท้าตาม

            “พี่เต้ ยังก่อน”

            ทศพลตัวแดง รู้สึกได้ถึงความร้อนวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ลมหายใจของเขาหนักหน่วงขึ้นกว่าเดิม

            “ไปข้างบนกันไหม”

            เขาพยักหน้าแทนคำพูด ตามอีกฝ่ายที่กำลังจูงเขาขึ้นบันได ไนท์หยุดที่ชั้นสองเหมือนคราวก่อน แวะเข้าห้องนอนเพื่อหยิบกุญแจออกมา สายตาของทศพลจับจ้องกุญแจดอกนั้นไปตลอดทาง จนกุญแจดอกนั้นเสียบบนประตูห้อง Playroom

            “ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป อย่าลืมสัญญาของพวกเรานะครับ”

            “อืม” ทศพลขานรับ สายตามองตรงไปยังประตูตรงหน้า

            Playroom มีหน้าตาเหมือนห้องนอนทั่วไป ผนังรอบด้านกันเสียง มีม่านสีดำปิดฝั่งหนึ่ง พื้นห้องปูด้วยพรมขนนุ่มสีเทา เฟอร์นิเจอร์เป็นโทนสีดำและสีไม้ เตียงนอนหลังใหญ่ปูด้วยผ้าตึงเปรี๊ยะทุกด้าน บนชั้นวางของข้างเตียงมีเทียนหอมวางเรียงอยู่

            ไฟในห้องเปลี่ยนสีไป ไนท์กำลังปรับสีและความสว่างของแสงผ่านแผงควบคุมบนผนัง เสียงจากรีโมตเครื่องปรับอากาศดังขึ้น ปรับอุณหภูมิห้องไม่ให้ร้อนอบอ้าวจนเกินไป

            ทศพลไม่คาดคิดมาก่อนว่าห้องจะมีหน้าตาธรรมดาแบบนี้ เขาวิตกกังวลไปเอง

            “ผมจุดเทียนหอมได้ไหมครับ”

            “อืม ตามสบาย”

            ไนท์เลิกคิ้วก่อนจะระบายยิ้มออกมา

            “ในเมื่อเป็นครั้งแรกผมจะอธิบายให้พี่ฟังก่อนว่า หลังจากนี้พี่ต้องตอบคำถามผมแบบมีหางเสียง ตอบแบบชัดถ้อยชัดคำ ไม่ใช่แค่พยักหน้า ไม่ใช่พึมพำ เข้าใจไหมครับ”

            “อืม เออ เข้าใจครับ”

            “ณ ตอนนี้ เวลานี้ Session ของเราเริ่มต้นแล้ว พี่ละทิ้งทุกอย่างไว้นอกห้อง หลังจากนี้พี่เชื่อฟังผม เชื่อใจผม ห้ามพูด ห้ามถาม จนกว่าผมจะอนุญาต อย่างที่ระบุในสัญญา ถ้าพี่ไม่เชื่อฟัง ผมลงโทษพี่ได้ ถ้าพี่ทำได้ดี ผมมีรางวัลให้ พี่สามารถใช้เซฟเวิร์ดได้ทุกเมื่อ เมื่อพี่พูดออกมาแล้วผมจะหยุดทุกอย่างที่เราทำ เข้าใจไหมครับ”

            “เข้าใจครับ” ทศพลขนลุกชันทั่วร่าง ไนท์ที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ ถึงจะมีรอยยิ้มเหมือนกัน มีน้ำเสียงเหมือนกัน แต่บางอย่างแตกต่างไปจากปกติ ความแตกต่างตรงนั้นส่งผลให้ร่างกายของเขาร้อนวูบวาบเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง

            “เก่งมากครับ ผมจะเริ่มจากการถอดเสื้อให้พี่ อยู่เฉย ๆ ให้ผมทำให้”

            กลิ่นคล้ายกลิ่นของหญ้ายามที่ฝนตกใหม่ ๆ ลอยมาจากเทียนหอม เป็นกลิ่นที่ให้บรรยากาศของธรรมชาติ ราวกับเขาทั้งคู่กำลังยืนตากฝนแล้วต้องการถ่ายทอดไออุ่นให้แก่กัน

            ไนท์ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของทศพลแต่ละเม็ดอย่างค่อยเป็นค่อยไป เห็นแผงอกเคลื่อนไหวเร็วขึ้นทุกครั้งที่เขาเลื่อนมือต่ำลง เสื้อกล้ามสีขาวปรากฏให้เห็นผ่านสาบเสื้อ

            “ไม่ใส่ดีกว่าไหม” ทศพลเก้อเขินกับการแต่งตัวของตัวเอง แต่ทันทีที่เห็นสายตาของไนท์ก็ถึงกับตัวเกร็ง

            “ผมไม่ได้อนุญาตให้พี่พูดนะครับ คราวหลังถ้าขัดขืนอีกผมจะลงโทษนะ” สีหน้าของทศพลแสดงออกชัดเจนว่ามีคำถาม ไนท์พูดต่อ “มีอะไรสงสัยอย่างนั้นเหรอครับ”

            “ลงโทษแบบไหน” ทศพลกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

            “นั่นสินะครับ แบบไหนดี อาจจะลงโทษตรงนี้” ไนท์ลากฝ่ามือไปตามลำตัวของทศพล ปลายนิ้วเขี่ยตุ่มไตตรงหน้าอกผ่านเสื้อกล้ามก่อนจะออกแรงบิดเบา ๆ ให้เจ้าของร่างกายสะท้านวาบ “หรือไม่ก็ตีก้น อยู่ที่ว่าตรงไหนมีปฏิกิริยาดีกว่ากัน ถ้าพี่สบายใจกับการใส่เสื้อกล้ามก็ใส่เถอะครับ ไม่ได้น่าอายสักนิด เวลาเห็นรอยนูนพวกนี้เซ็กซี่ดีด้วยซ้ำ”

            ทศพลหายใจไม่ทั่วท้อง ทุกความรู้สึกไหลรวมไปสู่จุด ๆ เดียวใต้ปลายนิ้วของไนท์ เขาอ้าปากเตรียมถามคำถามทว่าก็รีบปิดปากแน่นเมื่อนึกถึงคำสั่ง ไนท์เห็นเข้าก็ระบายยิ้มออกมา

            “มีอะไรเหรอครับ ตอนนี้ยังให้พูดได้อยู่”

            “ช่วยเรียกชื่อแทนคำว่าพี่ได้ไหม”

            “ได้ครับ ถ้าวันนี้พี่ทำได้ดีผมจะให้รางวัล จะเรียกโปเต้อย่างที่พี่ต้องการ ทุกครั้งที่เรียกชื่อ พี่จะได้จดจำวันนี้ ช่วงเวลานี้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในห้องนี้”

            ทศพลแทบยืนไม่อยู่ เขาไม่รู้มาก่อนว่าหัวนมตัวเองเป็นจุดเสียว ไม่เคยให้ความสนใจเลยด้วยซ้ำ ยิ่งตอนไนท์ถอดเสื้อเขาออกเหลือเพียงท่อนบนเปลือยเปล่า ร่างกายของเขาก็ยิ่งรับรู้รุนแรงขึ้นกว่าเดิม เขากัดฟันแน่น

            “พี่เต้ ผมห้ามไม่ให้พี่พูด แต่ไม่ได้ห้ามไม่ให้พี่ครางนะครับ ถ้าอยากร้องก็ร้องออกมา ผมจะได้รู้”

            ทศพลหายใจหนักหน่วงแทนการส่งเสียง ไนท์ที่ตั้งใจว่าจะหยุดก็หยอกหัวนมชูชันหนักขึ้นจนเรียกเสียงสูดปากจากอีกฝ่ายได้

            “ไปนั่งดี ๆ บนเตียง” ไนท์พูดจบก็ผละไปทางอื่น

            ทศพลมองตามอีกฝ่ายไป ทันทีที่เขาขยับเท้าก็เหมือนจะหมดแรงไปดื้อ ๆ เขานั่งลงข้างเตียง ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังก้องหู ตรงนั้นของเขามีปฏิกิริยาตอบสนองกับสัมผัสของอีกฝ่าย

            “นั่งดี ๆ” เสียงคำสั่งส่งผลให้ทศพลรีบขยับไปอยู่กลางเตียง ในมือของไนท์มีทั้งผ้าปิดตาและกุญแจมือ เขาชันเข่าเข้าใกล้พร้อมพูดขึ้น “ทันทีที่ผมผูกผ้าปิดตาให้พี่ ผมอยากให้พี่ทำตัวตามสบาย ปล่อยให้ผมจัดการทุกอย่าง ห้ามหยิบจับอะไรเองเด็ดขาด ถ้าพี่ให้ความร่วมมือ ผมจะไม่ใส่กุญแจมือ”

            ความมืดทำให้ทศพลได้ยินเสียงของไนท์ต่างไปจากปกติ มันชัดเจนราวกับอีกฝ่ายพูดอยู่ในใจของเขา เนื้อเสียงทุ่มน่าฟังหยอกเอินอัตราการเต้นของหัวใจ ทันทีที่ไนท์เงียบ เขาก็ไม่ได้ยินเสียงใดอื่นนอกจากเสียงหายใจของตัวเอง ไม่รับรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายที่เคยอยู่ข้างกาย เขาพยายามเงี่ยหูฟังแต่ก็ไม่สามารถตอบได้เลยว่าตอนนี้ไนท์อยู่ตรงไหน

            เม็ดเหงื่อแห่งความกังวลผุดขึ้นตรงขมับ จะถามก็ไม่กล้าในเมื่ออีกฝ่ายสั่งไม่ให้พูด จากที่นั่งพิงหมอนเขาก็ลุกนั่งหลังตรง

            “ผมอยู่ตรงนี้ครับ ไม่ต้องกังวล” เสียงของไนท์ฟังดูไกลกว่าเดิม ทศพลไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของอีกฝ่าย เขารู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ข้าง ๆ เพราะน้ำหนักที่กดลงบนเตียง “นั่งหลังตรงแบบนี้ผมทำไม่ถนัดนะครับ”

            ทศพลไม่รู้ว่าคนพูดต้องการทำอะไรแต่ก็เขาก็เอนตัวนอนหงายทั้งที่ยังปิดตา ใบหน้าของเขาหันตามที่มาของเสียง

            “พี่กังวลเกินไปแล้วครับ ปล่อยตัวตามสบาย” ทศพลเสียวท้องน้อยเมื่อร่างกายสัมผัสกับอะไรบางอย่างนุ่ม ๆ ไนท์อธิบาย “ขนนกครับ”

            เสียงในลำคอตอนที่ไนท์หัวเราะเบา ๆ กับขนนกที่กำลังไล่วนตรงหน้าท้องส่งผลให้ทศพลจิกผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเสียวซ่าน เขาอึดอัดที่ยังสวมกางเกงอยู่ ยังไม่ทันที่จะได้จับตะขอ ไนท์ก็ตีมือเขาไปหนึ่งที อีกด้านของไม้ขนนกคงจะมีไว้ตีโดยเฉพาะ

            “บอกแล้วไงครับ ห้ามหยิบจับอะไรเองเด็ดขาด” ไนท์พูดพลางจับแขนทศพลขึ้นเหนือศีรษะ เขาใส่กุญแจมือคล้องกับหัวเตียง “เจ็บหรือเปล่าครับ ยังขยับแขนได้ไหม”

            “ไม่เจ็บ แต่ช่วย...”

            “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ผมบอกอะไรไว้ครับ พี่เนี่ยอยากโดนลงโทษขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

            ทศพลหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้งตอนได้ยินเสียงไนท์ลุกจากเตียง เสียงกระทบกันของสแตนเลสดังขึ้น ฟังจากเสียงคงไม่ใช่ของชิ้นใหญ่ เขาได้คำตอบเมื่อหัวนมทั้งสองข้างโดนหนีบ ขนแขนทั้งสองข้างลุกชัน

            “ผมอยากให้พี่ได้เห็นตัวเองตอนนี้จริง ๆ” ไม่ว่าสภาพของเขาในตอนนี้เป็นแบบไหน น้ำเสียงของไนท์อัดแน่นไปด้วยความพึงพอใจ “เรามาต่อกันดีกว่าครับ พี่อยากให้ผมถอดกางเกงให้ใช่ไหม”

            “ใช่...ครับ” ทศพลใจร้อนยกสะโพกขึ้นทั้งที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้รูดซิบ เขาที่คิดว่าจะต้องโดนลงโทษก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ แต่ไนท์กลับถอดกางเกงของเขาต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            “ผมยังไม่ทันได้ทำอะไรกับตรงนี้เลย” ไนท์พูดขึ้น ต่อให้ทศพลไม่เห็นตัวเองแต่เขารู้จักปฏิกิริยาของร่างกายตัวเองดี “พี่ใส่กางเกงในตัวนั้นมาด้วย พี่รู้ไหมว่าผมคิดอะไรตอนที่เห็นกางเกงในสามตัวในกล่องพัสดุที่ควรจะเป็นของผม”

            ทศพลไม่ได้ตอบ สติของเขาจดจ่ออยู่กับขนนกที่กำลังหยอกเย้าตรงหว่างขา

            “มีคนสั่งของแบบนี้ด้วยเหรอ” ไนท์อมยิ้ม ใช้ขนนกแทนพู่กันระบายไปตามรูปทรงที่ปรากฏเด่นชัดใต้กางเกงในสีพาสเทล “พอเห็นพี่แล้วถึงได้รู้ว่าของแบบนี้ขึ้นอยู่กับคนใส่”

            ลมหายใจของทศพลดังกระชั้นขึ้นแต่ไนท์ยังไม่ได้ยินเสียงที่เขาอยากได้ยิน

            “หัวนมแดงหมดแล้ว ยังไหวไหมครับ” ไนท์เขี่ยปลายตัวหนีบส่งผลให้ทศพลสะดุ้งโหยง อีกฝ่ายกัดปากตัวเองจนแดง ไนท์เกลี่ยริมฝีปากล่างพร้อมพูดขึ้น “พี่เต้ ครางให้ผมฟังไม่ได้เหรอครับ”

            “...อาย...” เสียงตอบกลับแผ่วเบา

            “แต่ถ้าพี่คราง พี่จะยิ่งรู้สึกดีนะครับ” ไนท์มองอีกฝ่ายเม้มปากเล่นกับนิ้วโป้งของเขา “ถ้าพี่ส่งเสียงคราง ผมอาจจะใจอ่อนถอดเสื้อผ้าชิ้นสุดท้ายให้ก็ได้นะครับ อยู่อย่างนั้นคงอึดอัดจะแย่แล้ว”

            ใบหูของทศพลแดงจัดแถมยังยกสะโพกขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ในเวลาแบบนี้คงอยากเสียดสีอะไรบางอย่างใจจะขาด

            ไนท์ดึงคลิบหนีบหัวนมออกโดยไม่บอกกล่าว ทศพลร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวดระคนเสียวซ่าน ไอร้อนที่โอบล้อมหัวนมทั้งสองข้างค่อย ๆ แผ่ขยายไปทั่วร่างกาย

            “นอนคว่ำสิครับ”

            ทศพลเปลี่ยนท่าอย่างกระตือรือร้น อาศัยช่วงจังหวะหนึ่งเสียดสีตัวเองกับเตียงนอน ทว่าไนท์รู้ทันฟาดปลายอีกด้านของไม้ขนนกลงบนบั้นท้ายของเขาอย่างจัง ทศพลร้องโดยอัตโนมัติแต่สิ่งที่เขารับรู้ไม่ใช่ความเจ็บปวด จังหวะที่อีกฝ่ายตีลงมาส่งผลให้เขาเสียดสีตัวเองกับเตียงได้อีกครั้ง

            “ไม่ได้ครับ ยกก้นขึ้น” ไนท์ใช้ไม้ขนนกงัดร่างของทศพลจนเขาต้องทำตามแต่โดยดี “ถ้าพี่เสียดสีเองแบบเมื่อกี้อีก ผมจะตีแรงขึ้นนะ เข้าใจไหมครับ”

            “เข้าใจ...ครับ” ทศพลต่อหางเสียงเองโดยไม่ต้องให้อีกฝ่ายบอก ถึงสายโซ่ของกุญแจมือจะยาวกว่าปกติแต่ก็ไม่ได้ยาวพอให้เขาวางมือได้สะดวก “น...นายท่านครับ”

            “ครับ” หัวใจของไนท์เต้นผิดจังหวะไปเพียงแค่ได้ยินอีกฝ่ายเรียกแบบนั้น

            “ขออนุญาตพูดได้ไหมครับ”

            “อนุญาตครับ”

            “ผมวางมือไม่สะดวก มันเจ็บข้อมือ”

            ไนท์ตรวจสอบข้อมือเขาทันที ลดตำแหน่งการคล้องกุญแจลงให้ทศพลสามารถวางศอกบนที่นอนได้สะดวกมากขึ้นโดยที่บั้นท้ายยังคงยกสูงขึ้นตามเดิม

            “ขอบคุณครับ...นายท่าน อ๊า~” ทศพลร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อไนท์ปลดปล่อยความเร่าร้อนของเขาให้เป็นอิสระจากกางเกงใน

            ทศพลได้ยินเสียงเปิดปิดฝา เขาไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกระทั่งสัมผัสได้ถึงมือของไนท์รอบความต้องการของเขา

            “ผมจะวางมือตรงนี้ พี่อยากทำอะไร ทำได้เลย”


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น