อัปเดตล่าสุด 2021-01-19 16:39:43

ตอนที่ 7 MONDAY-กระจกลวงตาย : ทุกครั้งที่มองมันตอกย้ำว่า...เขาไม่เหมือนคนอื่น

กระจกลวงตาย

เขียนโดย...อชิค

 

MONDAY วันจันทร์

ว่ากันว่า....คนที่เกิดวันจันทร์อย่าส่องกระจกในยามวิกาล

โดยเฉพาะในกระจกที่มีรอยร้าว

และถ้าได้ยินเสียงอะไรแปลก ๆ หรือเสียงเรียกเวลาค่ำคืน

อย่าพูดทักหรือขานตอบเด็ดขาด

คุณเกิดวันจันทร์หรือเปล่า ?

 

       เคยสงสัยไหมว่าทำไมกระจกบางบานเราส่องแล้วดูดี ในขณะที่อีกบานส่องแล้วดูไม่ดีเอาเสียเลย ?

       ต้อล เป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดา ๆ ที่มีความไม่ธรรมดาตรงที่ตาข้างหนึ่งของเขาเหล่ไปทางขวาซึ่งเป็นมาตั้งแต่เด็ก ไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีทำให้สายตาของเขาผิดปกติ แม้ความจริงเขาจะชื่อต้อลแต่ทว่าคนรอบข้างกลับเรียกว่า ‘ไอ้เหล่’ มาตั้งแต่เด็กจนแทบจะไม่มีใครจำชื่อจริงของชายหนุ่มได้แล้ว ตอนเด็กต้อลเคยน้อยใจที่ตัวเองไม่เหมือนคนอื่น แต่เมื่อโตขึ้นทุกอย่างก็สอนว่าการน้อยใจไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นนอกจากบั่นทอนกำลังใจให้ตัวเอง เขาเลือกที่จะพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีตามที่คนอื่น ๆ บอก แต่ในความเป็นมนุษย์บางทีก็อดที่จะคิดมากไม่ได้ ต้อลจึงพยายามส่องกระจกให้น้อยครั้งที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เขาไม่อยากเห็นตัวเองในสภาพคนไม่ปกติบ่อยนัก เพราะทุกครั้งที่ดูมันก็ยิ่งตอกย้ำว่า...เขาไม่เหมือนคนอื่น

       ได้เวลาเลิกงานแล้ว วันนี้เขานัดกับ บุหลัน ว่าจะไปหาอะไรกินกันที่ห้างสรรพสินค้าตามที่เคยทำทุกสัปดาห์ ถึงแม้ต้อลกับบุหลันจะยังไม่ได้แต่งงานแต่ก็คบหากันอย่างเปิดเผย ฝ่ายหญิงมักจะมานอนค้างบ้านฝ่ายชายอาทิตย์ละสองสามวันแล้วแต่จะจัดสรรเวลาลงตัว มีช่วงหลังนี้ที่เธอไม่ค่อยมาด้วยเหตุผลที่ว่างานยุ่งและเหนื่อยกับการเดินทาง ซึ่งต้อลก็ไม่ขัดใจ อย่างวันนี้ก็เช่นกัน ชายหนุ่มเพิ่งได้รับสายจากหญิงคนรักว่าที่นัดกินชาบูวันนี้ที่ห้างสรรพสินค้าคงต้องขอแคนเซิลเพราะมีประชุมด่วน ทั้งที่ในเวลานั้นต้อลมานั่งรออีกฝ่ายอยู่ที่ร้านเสียแล้ว

       “ไม่เป็นไรหลัน ผมยังไม่ได้ออกจากออฟฟิศเหมือนกัน เอาไว้วันหลังก็ได้ ถ้าอย่างนั้นแค่นี้ก่อนนะ” ชายหนุ่มบอกกับปลายสายแล้วหันไปทางพนักงานสาวที่มายืนรอรับออเดอร์อยู่แล้ว ต้อลจำต้องโกหกว่าเขายังไม่ออกจากออฟฟิศเพราะไม่อยากให้หญิงคนรักรู้สึกผิดที่มาไม่ได้ตามนัด อันที่จริงก็เป็นความผิดของเขาเองที่ออกมาก่อนเวลาโดยไม่โทรถามบุหลันก่อน

       “เอ่อ...มาคนเดียวครับ” ชายหนุ่มบอกพนักงานสาวแล้วเปิดเมนูดูด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยวอย่างบอกไม่ถูก การกินชาบูคนเดียวในขณะที่โต๊ะอื่นมากับคนรัก มากับเพื่อน มากับครอบครัวนั้น มันรู้สึกแปลก ๆ ชอบกล แต่ก็นั่นแหละ ชีวิตของเราคงไปผูกติดกับใครตลอดเวลาไม่ได้หรอก ลองกินชาบูคนเดียวบ้างจะเป็นไรไป


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น