อัปเดตล่าสุด 2021-01-20 11:43:28

ตอนที่ 11 TUESDAY-เธอว่าห้องน้ำห้องที่เจ็ดหลังตึกสามมีผีไหม ? : ชีวิตมีการเริ่มใหม่เสมอ

เธอว่าห้องน้ำห้องที่เจ็ดหลังตึกสามมีผีไหม ?

เขียนโดย...นายกะเพรา

 

TUESDAY วันอังคาร

ว่ากันว่า....คนเกิดวันอังคารมักมีจิตสื่อสารกับห้องน้ำ

เมื่อใดที่ได้เข้าห้องน้ำแปลกที่แปลกทางและมีประวัติไม่ดี

มักเจอสิ่งที่ไม่น่าพบเจอ...

คุณเกิดวันอังคารหรือเปล่า ?

 

       ชีวิตมีการเริ่มใหม่เสมอ...

       ขนมปัง ไม่ชอบความรู้สึกที่ตัวเองตกเป็นเป้าสายตาของนักเรียนในห้องทั้งสามสิบสามคนเลยให้ตายสิ แต่กระนั้นเธอก็ต้องเดินมาหยุดยืนที่หน้าชั้นเรียนตามคำสั่งของอาจารย์ประจำชั้น เสื้อนักเรียนตัวใหม่สีขาวสว่างเสียจนเหมือนติดสปอตไลท์ให้ตัวเอง มันยิ่งทำให้ขนมปังเด่นเสียจนอยากจะกลืนหายไปกับกระดานที่อยู่ทางด้านหลังเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่ในเมื่อทำไม่ได้จึงทำได้แค่เพียงก้มหน้ามองมือของตัวเองที่กำลังบีบกันไปมาอย่างคนไม่มั่นใจ ซึ่งความไม่มั่นใจมันก็เป็นสิ่งที่อยู่กับขนมปังมานานแสนนานแล้ว

       “วันนี้ครูมีเพื่อนใหม่มาแนะนำให้ทุกคนรู้จัก...แนะนำตัวให้เพื่อน ๆ รู้จักสิคะ” คุณครูประจำชั้นหันมายิ้มให้กับขนมปังที่ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่หน้าห้อง เด็กสาวเงยหน้ามองเพื่อนผู้หญิงทั้งสามสิบสามคนในชั้นที่ต่างก็หันมาจ้องมาเพื่อนใหม่ด้วยสายตาที่แสดงความรู้สึกแตกต่างกันไป บางคนยิ้มให้อย่างเป็นมิตร  บางคนสายตาเฉยเมยเหมือนไม่ยินดียินร้าย และบางคนก็สายตาแปลก ๆ ดูท่าทางจะไม่ชอบเพื่อนใหม่เอาเสียเลยทั้งที่ยังไม่รู้จักกัน  

       “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเขมมิกา เรียกสั้น ๆ ว่าขนมปังก็ได้ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”

       เสียงปรบมือในห้องดังขึ้นเป็นการต้อนรับเพื่อนใหม่ที่ย้ายเข้ามาตอนกลางเทอม โดยเสียงปรบมือนั้นจะแสดงออกตามสายตาของผู้ปรบมือ  สายตาของใครที่ดูมีไมตรีก็จะปรบมือดังหน่อย สายตาของใครเฉยเมยก็เพียงปรบมือตามมารยาท และสายตาของใครที่ดูไม่เป็นมิตรก็เรียกได้ว่าใช้มือแตะกันสองสามครั้งเท่านั้นเพื่อไม่ให้อาจารย์ประจำชั้นต่อว่าเอาได้

       “เอาละค่ะ ช่วยกันดูแลขนมปังด้วยนะ วิชาไหนที่เพื่อนเรียนไม่ทันก็ให้คำปรึกษา เวลาเที่ยงก็ชวนเพื่อนไปกินข้าวด้วย...ขนมปัง ไปนั่งข้างส้มหวานสิ มีที่ว่างอยู่ตรงนั้นพอดี” อาจารย์ประจำวิชาหันมาบอกพลางผายมือไปทางเด็กนักเรียนหญิงที่นั่งแถวสุดท้าย โต๊ะข้าง ๆ ของเธอว่างอยู่เพียงตัวเดียวในห้อง

       ส้มหวาน เป็นเพื่อนนักเรียนคนหนึ่งที่ยิ้มกว้างอย่างเห็นได้ชัด แม้ไม่เห็นว่าแววตาที่แท้จริงของเธอเป็นอย่างไรเพราะตาที่เล็กจนเป็นเส้นนั้น แต่ก็พอเดาออกว่าเธอคงยินดีไม่น้อยที่เพื่อนใหม่จะไปนั่งข้าง ๆ ขนมปังยกมือไหว้อาจารย์ประจำชั้นก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะตัวที่ว่างอยู่ คนที่นั่งอยู่ก่อนเลื่อนเก้าอี้ให้แล้วยิ้มต้อนรับ

       “ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราชื่อส้มหวาน ดีจังมีเพื่อนมานั่งด้วยสักที นี่เรานั่งคนเดียวมาตั้งแต่เปิดเทอมใหม่ ๆ เศษคนเดียวในห้องก็แบบนี้แหละ” ส้มหวานกุลีกุจอกระซิบบอกกับเพื่อนใหม่ ขนมปังพยักหน้าแล้วยิ้มตอบแล้วนั่งเงียบ ๆ เธอไม่ใช่คนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีถึงขนาดทำตัวสนิทสนมกับคนที่เพิ่งเจอกันได้ไม่กี่นาที มิตรภาพเป็นเรื่องดีงามก็จริง แต่สำหรับเธอต้องใช้เวลา


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น