อัปเดตล่าสุด 2020-06-16 06:24:15

ตอนที่ 7 บทที่ 3 : เมนูลับ [3.1]

บทที่ 3 : เมนูลับ [3.1]

 

               [พระกระโดดกำแพง] 

               พระกระโดดกำแพง (Buddha Jumps Over the Wall) เป็นอาหารจีนในแบบกวางตุ้ง และฝูเจี้ยน ราคาแพงชนิดหนึ่ง ได้ชื่อว่าเป็นอาหารที่รวมวัตถุดิบในราคาที่มีการซื้อขายแพงมากไว้มากที่สุด เมื่อรวมราคาวัตถุดิบทั้งหมดแล้วอาจถึงขั้นหลักแสนบาท ในอดีตถือเป็นอาหารที่มีที่มาจากราชสำนักจีน

               วัตถุดิบหลักในการปรุงพระกระโดดกำแพงนั้น ได้แก่ หูฉลาม, ปลิงทะเล, เห็ดหอม, หอยเป๋าฮื้อ, กระเพาะปลา ในขณะที่น้ำซุปจะประกอบด้วย โสม, เก๋ากี่ และถังเช่า ซึ่งเป็นสมุนไพรจีนชนิดหนึ่ง ที่ในฤดูหนาวจะเป็นหนอน เมื่อหนอนจะมุดลงดินและตาย กลายเป็นพืชงอกขึ้นมาในฤดูร้อน ซึ่งเป็นเชื้อราชนิดหนึ่งที่อยู่ในตัวหนอน หรืออาจจะมีแตกต่างไปจากนี้ได้เช่นกัน

               ปรุงโดย นำวัตถุดิบทั้งหมดมาตุ๋น โดยเฉพาะหูฉลามจะใช้เวลาเคี่ยวนานหลายชั่วโมง ขณะที่น้ำซุปก็ใช้เวลาต้มหลายชั่วโมง พร้อมเครื่องปรุงรส

 

 

               “ยินดีต้อนรับสู่ร้านตี้ฮัก ขอให้อร่อยกับมื้ออาหารนะครับ”

               ผายมืออย่างเชื้อเชิญ ผู้มาเยือนเหลียวซ้ายแลขวา เห็นบรรยากาศสลัวรางกระจ่างตาเพียงน้อยด้วยแสงเทียนไหววูบ ให้ต้องวูบไหวในหัวใจ

               กระนั้นยังทำใจดีสู้เสือ ด้วยเป้าหมายสำคัญที่ยอมบุกบั่นเข้าถ้ำเสือทั้งที่อีกใจกลัวเกรงต่อความผิดอาญาบนผืนแผ่นดินที่มิใช่ถิ่นกำเนิด

               ชายกลางคนชาวจีนศีรษะเถิกในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนสามทบ หยิบผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋าเสื้อมาเช็ดเหงื่อที่ไหลย้อยตามแนวแก้มอูมอวบ รอยยับย่นบนใบหน้าบ่งบอกถึงความเคร่งเครียดของชีวิต ส่งให้เขาดูแก่กว่าวัยทั้งที่อายุยังไม่แตะเลขสี่

               ชายอีกคนแก่กว่าเล็กน้อย ทว่าร่างกายที่ผ่ายซูบ แก้มตอบเบ้าตาลึกโบ๋ เพราะโรคร้ายที่รุมเร้าจนต้องไอโขลกพานให้หวาดหวั่นว่าจะเป็นโรคร้ายอย่างโควิดหรือไม่

               แต่พิเชษฐ์หาได้สนใจไม่ เขาต้อนรับขับสู้ลูกค้าชาวจีนที่ลอบเร้นเข้ามาในร้านที่ปิดป้าย ‘Close’ ไว้หราที่หน้าประตู ด้วยตบตาเจ้าหน้าที่บ้านเมืองว่าร้านของตนมิได้เปิดให้บริการตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด

               คงมีเพียงเขา เพื่อนช่างภาพชาวจีน และลูกค้าระดับไฮเอนสองคนนี้เท่านั้น ที่ล่วงรู้ว่าร้านตี้ฮักยังคงเปิดให้บริการอย่างลับ ๆ เฉพาะแขกวีวีไอพีที่ประสงค์จะลิ้มลองเมนูใหม่ที่เพิ่งสร้างสรรค์เสร็จเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี้

               ผืนฟ้าที่ทาทาบหลังคาโลกเป็นสีดำ ไม่อาจเปิดร้านในยามกลางวันด้วยกลัวจะมีผู้พบเห็นและพาลพาโลไปบอกตำรวจด้วยเสี่ยงกลัวต่อโทษทัณฑ์ เชฟเจ้าของร้านตี้ฮักจึงจำต้องเปิดให้บริการในยามค่ำคืน และเปิดห้องชั้นบนที่ว่างอยู่เพื่อเป็นที่พักสำหรับนักชิมที่ไม่อาจเดินทางกลับโรงแรมด้วยข้อจำกัดเคอร์ฟิว

               เงินจำนวนครึ่งแสนที่ถูกโอนมาเป็นค่ามัดจำ มากพอให้พิเชษฐ์ปรุงเมนูอาหารอย่างสุดฝีมือด้วยวัตถุดิบชั้นดีที่คัดสรรมาแล้ว

               ไม่มีปัญหาในการสื่อสาร เพราะนักธุรกิจระดับนี้ย่อมใช้ภาษาอังกฤษได้คล่องแคล่ว พิเชษฐ์ร่ายยาวถึงเมนูตั้งแต่อาหารเรียกน้ำย่อยอย่าง ข้าวจี่เกลือ ที่ทำในสไตล์ข้าวปั้นญี่ปุ่นก้อนกลมขนาดเล็ก คลุกด้วยทรัฟเฟิลหั่นละเอียด ตามมาด้วยปลาทูฟูครัมเบิล ที่ใช้เนื้อปลาทูมาทำฟูจนร่วนกรอบ ทานคู่กับแอปเปิลหมักไวน์แดงและออนท็อปด้วยไข่ปลาคาร์เวียร์

               ละเลียดอาหารอย่างเพลินลิ้น บรรยากาศจากทึมทึบและน่ากลัวพลันแปรเปลี่ยนด้วยรสชาติเลิศล้ำที่แม้เคยกินอาหารระดับดาวมิชลินมาหลายร้าน ก็ไม่อาจสร้างความประทับใจในทุกเมนูได้เท่าฝีมือของเชฟร้านนี้

               แต่ทั้งหมดล้วนมิใช่สิ่งซึ่งสองเศรษฐีต่างชาติพึงปรารถนา

               อดใจรออย่างตื่นเต้น หัวใจลั่นเลื่อนสะเทือนในอก ด้วยคาดหวังต่อเมนคอร์สที่กำลังจะถูกนำมาเสิร์ฟ สายตาจับจ้องร่างใหญ่ที่เคลื่อนไหวอย่างแคล่วคล่องผิดรูปกาย

               ควันโขมงเมื่อพิเชษฐ์เปิดฝาหม้อ กลิ่นลอยตลบอบอวลคลุ้งกระจายไปถ้วนทั่ว ซอนแทรกไปทั่วทุกอณู

               จนคนนั่งอยู่แทบอยากลุกจากเก้าอี้เอาหน้าไปจุ่มในหม้อเสียให้รู้แล้วรู้รอด

               เมนูซุปอันหอมหวนยวนยั่ว กระชากทั้งร่างกายและวิญญาณจนมีตำนานขานเล่าทั่วแคว้นแดนมังกร ว่าอาหารจานนี้มีกลิ่นหอมเลิศล้ำจนทำลายขันติของพระสงฆ์ที่ดำรงตนในศีลไม่กินเนื้อ ให้อดรนทนไม่ได้ต้องปีนป่ายกำแพงสำแดงอิทธิฤทธิกระโดดผลุนดุจจอมยุทธ์ เพื่อมาฉันอาหาร อันก่อกำเนิดเป็นนาม ‘พระกระโดดกำแพง’ ขึ้นด้วยการนี้

               ที่มาของกลิ่นอันหอมหวนนี้มาจากอาหารแห้งชั้นเลิศของจีนที่แต่ละชนิดราคาแพงหูฉี่ ชาวบ้านหาเช้ากินค่ำอย่าหวังแต่จะได้ลิ้มชิมรสชาติเลย กระทั่งดมกลิ่นยังหาโอกาสได้ยากยิ่ง วัตถุดิบที่ว่าโดยหลักแล้วประกอบด้วย หูฉลาม ปลิงทะเล เป๋าฮื้อ กระเพาะปลา พัฒนาเพิ่มเติมเสริมด้วยวัตถุดิบพิสดารล้ำลึก อย่างเขากวางอ่อน รังนก หรือแฮมยูนนาน นับรวมให้ได้แปดอย่างตามชื่อดังเดิมคือ ‘หม้อไฟแปดเลิศล้ำ’ นำมาเคี่ยวและตุ๋นกับสมุนไพรจีนอย่างถั่งเช่า เก๋ากี้ ฮั่วซัว โสม และเห็ดหอม จนอาหารแห้งคลายตัวและเปื่อยยุ่ย ความหอมหวานของเครื่องเทศสมุนไพรซึมแทรกเข้าไปในเนื้อ

               กระทั่งส่งกลิ่นหอมจรุงคลุ้งออกมาจากหม้อ เป็นอันเสร็จสิ้นการทำเมนูมงคลที่ราคาค่างวดต่อถ้วยในปัจจุบันพุ่งทะยานสูงเกินกว่า 10,000 บาท

               ทว่าวัตถุดิบหลัก 1 ใน 8 ของพระกระโดดกำแพงหม้อนี้ ที่ลูกค้าทั้งสองปรารถนาลิ้มรสชาติเพื่อกำซาบสรรพคุณอันลือเลื่องกระเดื่องไปทั้งแดนดินจีน หาใช่หูฉลามหรือปลิงทะเลเหล่านั้นไม่

               กลับเป็น ‘ทารก’ ต่างหาก

               ในกลุ่มควัน สีหน้าของพิเชษฐ์ดุจผีร้ายที่เร้นกายจากอเวจี สายตาจับจ้องเพียงร่างใหญ่ที่กว่าจะยัดลงหม้อก็ต้องบิดต้องดัดจนแขนขาเล็กจิ๋วผิดรูป เนื้อหนังเปื่อยยุ่ยเป็นสีเทาคล้ายลูกหมูถูกน้ำร้อนลวก หน้าเล็กนั้นมองเครื่องหน้าแทบไม่ออกด้วยผิวเนื้อตรงนั้นลอกร่อนละลายไปกับน้ำซุป

               แทบอยากกัดกินกระชากเนื้อหนังและเคี้ยวให้ละเอียด ก่อนกำซาบรสชาติบนแผ่นลิ้นให้นานเนิ่น จึงค่อยกลืนลงคอ!

               ทว่าต้องหักห้ามใจ เมื่อรายได้จากซุปหม้อนี้ สูงถึงหลักแสน

               แขนใหญ่ราวท่อนซุง แบกชามกระเบื้องขนาดเทียมกะละมัง มาวางตั้งบนโต๊ะตรงหน้าชายสองคนที่นั่งประจัญกันคนละฟาก ทุกสายตาจับจ้องเพียงอาหารหน้าตาประหลาด ที่แม้มีวัตถุดิบชั้นเลิศผสมผสานกลมกลืนกันอย่างลงตัว ทว่าสิ่งที่โดดเด่นกลับเป็นร่างเล็กของเด็กทารกอายุไม่ถึงกำหนดคลอด นอนแน่นิ่งราวตุ๊กตาหรือรูปปั้น

               กลืนน้ำลายเอื้อกอย่างไม่ตั้งใจ กระทั่งรู้สึกได้ว่าต่างฝ่ายต่างมองสบสายตาซึ่งกันและกัน จึงคว้าตะเกียบหมับคนละคู่ คีบเนื้อท่อนแขนของเด็กน้อยพลางออกแรงเพียงนิด ก็ปลิดแขนท่อนนั้นออกจากร่างอย่างง่ายดาย

               โดยไม่รู้ตัว น้ำลายฉีดปรี๊ดพุ่งจากกระพุ้งแก้ม เอ่อล้นริมฝีปากย้อยลงมาถึงคาง

               ชายร่างผอมบางดุจต้นไผ่ ละความสนใจอุปกรณ์ไปจนสิ้น ใช้สองมือจับแขนเล็กนั้นกัดแทะโดยรอบ

               ราวทิพยรสอาหาร!

               เนื้อเปื่อยยุ่ยกำลังดี เพียงโดนฟันก็ฉีกขาดจากกัน ซ้ำรสชาติยังเหนือล้ำกว่าเนื้อสัตว์ใดในโลกที่เคยกิน ไม่ว่าจะเป็น แฮมอิเบอริโค เนื้อวากิว หรือฟัวกราส์

               ชายอีกคนไม่รอช้า ใช้กระบวยตัก ‘ศีรษะ’ เท่ากำปั้น มาวางบนจาน มีดหั่นสเต็กเฉือนผ่าครึ่งอย่างง่ายดาย เพราะกะโหลกศีรษะยังไม่แข็งนัก เนื้อสมองสุกกำลังดีเป็นสีขาวขุ่น ถูกแบ่งครึ่งเห็นเส้นลายชัดเจน

               ช้อนตักเข้าปากดุจตักไอศกรีม เคี้ยวสมองเล็กที่นุ่มฟูราววิปครีม

               อร่อยล้ำจนน้ำตาแทบไหล

               เสียงหัวเราะร่าดังก้องในสมองของพิเชษฐ์ สายตาเหี้ยมมองภาพชายสองคนที่มูมมามกับอาหารตรงหน้า เนื้อหนังเด็กทารกถูกตักจ้วงเข้าปากทีละคำ ทีละคำ อย่างเอร็ดอร่อย ดวงตาแดงก่ำของเชฟหนุ่มมีประกายกร้าวอย่างสาแก่ใจ ที่เห็นมนุษย์มากกิเลสยอมจ่ายเงินทองกองใหญ่ เพื่อฉุดกระชากลากวัยให้ไหลกลับ ด้วยเมนูลับแห่งดินแดนจีนหม้อนี้

               มื้ออาหารจบลง ถ้วยกระเบื้องใหญ่แม้แห้งขอด ยังถูกยกเลียราวไม่อยากสูญเสียน้ำซุปสักหยดหยาด ลูกค้าต่างชาติทั้งสองพึงใจในรสชาติและสรรพคุณที่กระตุ้นร่างกายให้กระปรี้กระเปร่า

               พวกเขาจ่ายเงินอีกครึ่งที่เหลือ ก่อนเดินขึ้นไปยังชั้นบนอันเป็นที่พักซึ่งถูกจัดเอาไว้ให้

               ทิ้งพิเชษฐ์เอาไว้ ในความมืดงันอันเปล่าเดียวของห้องอาหารที่เทียนทุกดวงถูกดับสนิทแล้ว...

 

 

               “แม่จ๋า ช่วยหนูด้วย!”

               เสียงร้องดังลั่น ฉุดศศศรัญญ์ให้ลืมตาตื่นขึ้นมาในสลัวราง

               ลูก... ลูก!

               หญิงสาวหันมองซ้ายขวาอย่างตื่นกลัว ไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนกันแน่

               เมื่อเห็นภาพห้องผู้ป่วย ซ้ำตนยังนอนอยู่บนเตียง สิ่งแรกที่คิดได้ ทำให้มือยกลูบท้องทันที

               และเมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น หญิงสาวก็กอดร่างตนเองน้ำตาไหลพราก ร้องระงมดุจคนเสียสติ จนพยาบาลพิเศษที่จ้างมาดูแล ต้องกดเรียกแพทย์พยาบาลให้ช่วยกันห้ามมิให้เธอทำร้ายตนเอง

               “ตี้ ตี้ไปไหน ตี้อยู่ไหน ลูกจ๋า ลูกไปไหน”

               คร่ำครวญไม่เป็นภาษา ร้องเรียกเรียกหาทั้งสามีและลูก แม้รู้แน่แก่ใจว่าบุตรชายในครรภ์มีอันเป็นไปก่อนวัยอันควร

               แล้วสามีล่ะ?

               ทั้งที่ควรอยู่ดูแลใกล้ชิดในวันที่เธอต้องการใครสักคนมากที่สุด กลับไม่เห็นแม้เงาของเขา

               เสียงสุดท้าย คือเสียงเรียกชื่อสามีดังลั่น เพื่อหวังให้เขาเปิดประตูเข้ามาโอบกอดปลอบโยนเธอให้คลายความเศร้าเสียใจ

               แต่เสียงนั้นไม่อาจดังไปถึงพิเชษฐ์ได้...

               ศศศรัญญ์หลับไปอีกครั้งเพราะฤทธิ์ยานอนหลับที่ถูกฉีดเข้ากระแสโลหิต เพื่อพานพบกับนิทราที่มีปลายทางแห่งความฝันอันเลวร้าย

               รอเธออยู่!

 

....................................

 

#ตอนต่อไป : ศศศรัญญ์สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงไปในตัวสามี ภาพพิเชษฐ์ที่เห็น เดี๋ยวเป็นเขา เดี๋ยวกลายเป็นใครอีกคนที่ทั่วร่างเน่าเฟะเละเทะไปด้วยเลือดแดงฉานและชิ้นเนื้อแหว่งวิ่น หรือนี่... คือสาเหตุที่ทำให้สามีของเธอเปลี่ยนไปกลายเป็นคนละคน!


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น