อัปเดตล่าสุด 2020-07-10 01:16:40

ตอนที่ 13 บทที่ 5 : สเต็กเนื้อคน [5.1]

บทที่ 5 : สเต็กเนื้อคน

 

            [ส้าจิ้น]

            ส้าจิ๊น คือส้าเนื้อ ส่วนผสมหลักคือ เนื้อควายหรือเนื้อวัวสด และเครื่องใน สำหรับเครื่องใน นิยมนำมาต้มก่อนปรุง ใช้เครื่องปรุง เป็นพริกลาบ เช่นเดียวกับลาบชนิดต่างๆ ถ้าทำเลี้ยงแขกตอนดึกหรือเช้าตรู่ สำหรับงานเลี้ยงที่มีการชำแหล่ะหมู วัว หรือควาย ส้าจิ๊นที่ทำตอนดึก เรียกกันว่า ส้าดึก

 

 

               ร้านตี้ฮัก กลับมาเป็นที่รักของเหล่านักชิมทั่วทุกสารทิศของประเทศอีกครั้ง หลังประเทศพ้นผ่านวิกฤตการณ์โรคระบาดร้ายแรง

               นานกว่าสามเดือนที่กรุงเทพมหานครไม่อนุญาตให้ร้านอาหารเปิดให้บริการนั่งทานในร้านได้ คงเหลือไว้เพียงการซื้อกลับไปทานที่บ้าน และการดิลิเวอรีอาหารเท่านั้น

               หลายร้านต้องปิดตัวลง ด้วยไม่อาจคงสภาพรายได้ให้เหมือนเมื่อครั้งก่อนเกิดวิกฤต บางร้านปรับเปลี่ยนรูปแบบจนละทิ้งตัวตนของอาหารที่ยึดมั่นและภาคภูมิไปอย่างสิ้นเชิง

               แต่ตี้ฮักยังคงยืนหยัดอยู่ได้ท่ามกลางการล้มหายตายจากของร้านอาหารแนวเดียวกันนี้มากมายนับสิบนับร้อยร้าน

               คำกล่าวขานถึงร้านเชฟส์เทเบิลที่ฝ่าฝันวิกฤตกลับมาโดยยอดจองกลับเพิ่มมากขึ้นจนเลยล่วงไปถึงปีหน้า แพร่สะพัดไปทุกสื่อโดยเฉพาะสื่อออนไลน์ที่เร็วเป็นไวรัล ชื่อของ ‘พิเชษฐ์’ ถูกจัดให้เป็นเชฟหน้าใหม่ที่กลายเป็นผู้มีอิทธิพล (อินฟลูเอนเซอร์) ต่อวัยรุ่นยุค 2020 คนหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสาร

               แต่แม้ชื่อเสียงเงินทองจะหลั่งไหลเข้ามา เชฟหนุ่มกลับทำตัวลึกลับประหนี่งแวมไพร์ที่พ่ายต่อแสงอาทิตย์ มื้ออาหารจากสองมื้อต่อวันลดลงเหลือเพียงมื้อเดียวคือมื้อค่ำ ซ้ำยังปฏิเสธการให้สัมภาษณ์หรือถ่ายทำจากรายการใด

               ปรารถนาเพียงซุ่มซ่อนตนเองอยู่ในครัว สร้างสรรค์เมนูอาหารให้ลูกค้าที่มาทานประทับใจ

               เท่านั้น

 

 

               “เมนูนี้คือทาร์ทาร์ครับ”

               พิเชษฐ์ในชุดเชฟสีขาวสะอาดเอี่ยม แย้มยิ้มพลางกล่าวอธิบายรายละเอียดอาหารให้ลูกค้าชายหญิงสองคู่ ผู้จับจองมื้อคำแสนพิเศษนี้

               “อาจจะฮาร์ดคอร์ไปหน่อย เพราะนี่คือสเต็กเนื้อแบบดิบ ซึ่งปกติจะทานกับเคเปอร์ หอมแดง พาสลีย์ และมัสตาร์ด รวมถึงอาจมีไข่ดิบเอาไว้คลุกเพื่อเพิ่มความนุ่มนวลด้วย แต่ผมดัดแปลงให้ถูกปากคนไทย โดยทำเป็นส้าจิ้นแบบดีคอนสตรัก โดยแยกองค์ประกอบผักกับเครื่องปรุงลาบไว้แทนผักกับเครื่องปรุงของทาร์ทาร์แบบดั้งเดิม เนื้อเป็นเนื้อที่ดรายเอจมาแล้ว 45 วัน หากกลัวเหม็นคาว แนะนำให้คลุกทั้งหมดเข้าด้วยกันครับ”

               พูดจบก็เดินกลับไปประจำตำแหน่งในครัวโดยไม่รอเสียงวิพากษ์ถึงรสชาติ ทิ้งศศศรัญญ์ให้ยืนปั้นหน้ายิ้มรับอารมณ์แขกเพียงลำพัง

               แต่หญิงสาวชินเสียแล้ว ใจหนี่งเพราะรู้สึกยินดีมากกว่าหากต้องทำงานแยกหน้าที่กันชัดเจน เพราะยามทำอาหาร เธอรู้สึกเหมือนพิเชษฐ์ดุดันราวสัตว์ป่า ทำให้ขยาดกลัวที่จะเข้าใกล้

               และอีกใจ รู้ชัดล่วงหน้าว่าถ้อยคำที่เปล่งจากปากลูกค้าทุกคนหลังได้ลองลิ้มชิมอาหารฝีมือพิเชษฐ์

               มีเพียงคำชื่นชมเท่านั้น

               “อเมซิ่ง! ผมไม่เคยกินทาร์ทาร์... ไม่สิ ทาร์ทาร์ฟิวชันแบบอาหารเหนือที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน น่าจะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่กินส้าจิ้นแล้วไม่รู้สึกกลัว”

               พูดพลางกลั้วหัวเราะ ด้วยคิดถึงประสบการณ์อาเจียนกลางวงข้าวเมื่อครั้งขึ้นเขาขึ้นดอยไปชื่นชมวิถีแห่งชาวพื้นที่สูง อาหารที่นำมาเลี้ยงต้อนรับหนึ่งในนั้นมีส้าจิ้น ที่ใส่ทั้งดีและเพี้ย เมื่อรู้ว่าวัตถุดิบที่เป็นส่วนประกอบนี้คืออะไร ก็ต้องพุ่งพรวดออกไปขย้อนเอาอาหารและน้ำย่อยออกมาจนหมดกระเพาะ

               แต่ทาร์ทาร์ส้าจิ้นจานนี้ไม่มีทั้งความคาวขมและกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ที่ยากจะรับไหวอยู่เลย เนื้อนุ่มและละลายในปากราวเนื้อเกรดเออย่างมัตสึซากะหรือวากิว

               หรือหากพูดแบบไม่อวยเจ้าของร้าน เนื้อในจานนี้อร่อยกว่าเนื้อชนิดใดที่เคยกินมาทั้งชีวิตเสียอีก

               “ช่วยบอกได้ไหมครับ ว่านี่เป็นเนื้ออะไร หาซื้อมาจากที่ฟาร์มไหน ทำไมมันนุ่ม หวาน และอร่อยติดลิ้นขนาดนี้”

               พยายามควบคุมสีหน้ากระอักกระอ่วน แม้ถูกถามเช่นนี้มาแล้วกี่ครั้ง ก็ยังไม่คุ้นชินกับการไม่สามารถบอกรายละเอียดทั้งหมดในอาหารได้ดังเช่นกาลก่อน

               “ต้องขออภัยคุณลูกค้าด้วยจริง ๆ ค่ะ พอดีเจ้าของเนื้อที่เราสั่งซื้อวัตถุดิบ ไม่ได้ทำฟาร์มเป็นหลัก คือเลี้ยงแค่พอขายให้กับเชฟที่เป็นญาติกันเท่านั้น และด้วยไม่อยากจะวุ่นวายหรือมีใครต้องตามไปสัมภาษณ์ จึงขออนุญาตไม่เปิดเผยรายชื่อหรือสถานที่ แต่นั่นหมายถึง หากคุณลูกค้าอยากจะทานเนื้อที่รสชาติแบบนี้ ก็คงต้องมาที่ตี้ฮักเพียงที่เดียวเท่านั้นค่ะ”

               คนฟังพยักหน้าหงึก ๆ แม้ไม่ได้รับคำตอบตามที่ตั้งใจ แต่ก็ใช่จะเป็นเรื่องใหญ่โต รสชาติอาหารอร่อยล้ำที่ยังเหลืออีกตั้งครึ่งต่างหาก ที่น่าสนใจกว่า

               ปล่อยให้ลูกค้าเพลิดเพลินกับเมนคอร์สจานหรู เหลือเพียงของหวานอีกสองจานเท่านั้น มื้ออาหารในค่ำคืนนี้ก็จะผ่านพ้น

               กระทั่งมื้ออาหารจบลง หญิงสาวจึงปาดเหงื่อด้วยต้องทนต่อแรงกดดันจากการอธิบายในสิ่งที่แม้แต่ตนก็ยังไม่รู้ให้กับผู้ที่คอยซักถามอย่างสงสัยตลอดเวลา

               แม้ร้านจะเปิดมาได้ร่วมอาทิตย์ และแม้จะทำงานลดลงครึ่งหนึ่งด้วยจำนวนมื้อต่อวันเพียงมื้อเดียว แต่หญิงสาวกลับรู้สึกหน่วงหนักและเหน็ดเหนื่อยในการทำงานมากกว่าช่วงก่อนโควิดเสียอีก

               หน้าที่เก็บกวาดเป็นของเธอ ลูกจ้างที่ลาออกไปก็ไม่ได้กลับมาเนื่องจากได้งานใหม่ที่ต่างจังหวัด ครั้นเอ่ยปากบอกให้สามีรับสมัครคนใหม่ ก็ถูกตะคอกใส่อย่างหงุดหงิดจนเธอจำต้องสงบคำไม่กล้ากล่าวอะไรอีก

               เขาบอกเพียงเครื่องครัวต่าง ๆ ให้เธอรับผิดชอบ ส่วนการจัดเก็บ จัดการ และตระเตรียมวัตถุดิบสำหรับวันพรุ่งนี้ พิเชษฐ์จะจมจ่อมอยู่กับมันในห้องเก็บวัตถุดิบที่สร้างขึ้นใหม่บริเวณด้านข้างของตัวบ้าน

               จนถึงรุ่งเช้า

 

 

               คอนเทนเนอร์ตู้ใหญ่ถูกยกมาวางตั้งเอาไว้บริเวณสวนหลังบ้าน ด้วยพื้นที่กว้างขวางทำให้สามารถจัดการต่อเติมทั้งยังต่อไฟให้ภายในสมบูรณ์พร้อมสำหรับการจัดเก็บวัตถุดิบโดยเฉพาะของสดดังเช่นพืชผักและเนื้อ

               เนื้อ... ที่ถูกห้อยร้อยเอาไว้ เรียงรายเป็นแพราวธงประดับในงานเทศกาล สีสันแดงฉานสลับชั้นไขมันขาวขุ่นละลานตา ความเย็นเยียบของตู้ดรายเอจมิได้ต่ำกว่าจุดเยือกแข็งดังเช่นการแช่เนื้อในตู้แช่ตามปกติ เพราะการทำเช่นนั้น แม้เก็บรักษาเนื้อให้มีอายุยาวนาน แต่คุณภาพเนื้อจะด้อยลงเพราะเนื้อจะแห้งเกินไป และชั้นไขมันจะแตกตัว ส่งให้รสชาติเนื้อเสียหาย

               แต่การดรายเดจ คือการควบคุมทั้งอุณหภูมิและความชื้น ทำให้แม้ผิวนอกของเนื้อจะแห้งและหนา แต่อัตราการสูญเสียน้ำจะต่ำมากจนเนื้อมีความชุ่มฉ่ำ เอนไซน์จะย่อยสลายเส้นใยกล้ามเนื้อทำให้นุ่มแต่รสชาติกลับเข้มข้นขึ้น เป็นการเก็บรักษาเนื้อด้วยวิธีที่สืบทอดมาอย่างยาวนานตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 และถูกพัฒนาให้ทันสมัยมาขึ้นเรื่อย ๆ

               จนในปัจจุบัน มีตู้บ่มเนื้อที่สามารถปรับอุณหภูมิความชื้นด้วยระบบดิจิตัล ควบคุมวันเวลาแต่แสดงการแจ้งเตือนที่หน้าจออิเล็กทรอนิกส์

               รายได้มหาศาลจากการขายซุปทารก แปรเปลี่ยนเป็นตู้บ่มเนื้อขนาดใหญ่ที่ตั้งเรียงรายเต็มฟากฝั่งหนึ่งของคอนเทนเนอร์ ทุกตู้อัดแน่นด้วยเนื้อส่วนต่าง ๆ ที่ถูกแล่อย่างดีด้วยฝีมือลงมีดอย่างชำนิชำนาญ มองเผินคล้ายเนื้อวัวดังเช่นที่ร้านสเต็กนิยมนำมาบ่มในตู้

               หากทว่ามีเพียงเขาที่ล่วงรู้ ว่าทั้งหมดนี้หาใช่เนื้อวัวไม่

               แต่เป็นเนื้อมนุษย์ทั้งสิ้น!

               พิเชษฐ์ปิดประตูลงกลอนจากด้านใน ซึ่งโดยปกติกุญแจที่ใช้เปิดเข้าห้องเก็บวัตถุดิบนี้ มีเขาถืออยู่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้ใครกระทั่งภรรยาแตะต้อง ร่างใหญ่เดินดุ่มผ่านตู้ขนาดเล็กสำหรับเก็บผักที่จำต้องแช่เย็นซึ่งไม่สามารถปลูกเองได้ มาหยุดยืนอยู่หน้าตู้บ่นเนื้อหลังหนึ่งซึ่งรายละเอียดบนจอบ่งบอกว่าถูกบ่มมาเพียงสองสัปดาห์

               เปิดประตูตู้ ไอเย็นพวยพุ่งออกมาไม่มากนัก เพราะปรับอุณหภูมิเอาไว้ที่ 2 องศาเซลเซียส และความชื้นร้อยละ 85 เนื้อชิ้นใหญ่ที่ชำแหละจากต้นขาของหญิงสาวรายหนึ่ง ถูกเฉือนออกมาส่วนหนึ่งด้วยอีโต้เล่มใหญ่ เล่มเดียวกับที่ใช้ผ่าชำแหละอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของเหยื่อให้เป็นชิ้น

               เขียวคล้ำเพียงผิวนอก แต่เนื้อภายในกลับแดงฉ่ำ กลิ่นคาวคลุ้งจรุงใจ ให้น้ำลายไหลย้อยจากริมฝีปากสองข้าง หยดแหมะลงที่พื้นอย่างไม่อาจควบคุม

               กัดกร้วมอย่างหิวกระหาย เนื้อดิบมิได้ผ่านการปรุงสุกแต่อย่างใด ไร้กระทั่งเครื่องปรุงรสดับคาวดับกลิ่น แต่รสชาติที่ลิ้นของพิเชษฐ์สัมผัส กลับเอร็ดอร่อยเสียจนเนื้อทั้งก้อนหายลงท้องไปในพริบตา

               เรอเอิ้กอย่างสาแก่ใจ ยิ้มร่าด้วยสีหน้าแววตาดั่งคนคลั่ง

               มิได้วิปริตผิดเพี้ยนมาเนิ่นนาน หากเพราะเหตุการณ์อันเป็นที่มาของการเปิดร้านตี้ฮักแห่งนี้ต่างหาก ที่อาบย้อมจิตใจขอองพิเชษฐ์ให้คลั่งไคล้ในรสชาติเนื้อมนุษย์

               เหตุการณ์ที่เขาและภาณุเดชเข้าไปด้วยกันในป่า

               และมีเขากลับออกมา
               เพียงผู้เดียว...

......................................

 

#ตอนต่อไป : ภาพอดีตหวนกลับสู่ห้วงคำนึง ทั้งที่ตั้งใจจะหลงลืมมันไปแล้ว แต่นี่... อาจเป็นเบาะแสสำคัญ ที่เป็นต้นเหตุแห่งจิตใจอันวิปริตผิดมนุษย์ของพิเชษฐ์

ร่วมเปิดปมแห่งปริศนาไปด้วยกัน ในตอนหน้าของ Hell ชวนชิม ครับ


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น