อัปเดตล่าสุด 2020-06-09 10:00:03

บทนำ บทนำ

บทนำ

 

               “เห็ดเผาะ หรือ เห็ดถอบ เนี่ย ถึงตอนนี้ผมเชื่อว่าคงมีน้อยคนในประเทศไทยที่จะไม่รู้จักเห็ดชนิดนี้นะครับ แม้รูปร่างของมันจะดูธรรมดา กลม ๆ เหมือนเห็ดฟาง แถมสีก็ดำดูแล้วไม่น่ากิน แต่ถ้าใครได้ลองชิมรับรองว่าจะติดใจครับ”

               พูดจบ เห็ดเผาะในตะกร้าก็ถูกเทลงไปในหม้อที่กรุ่นด้วยควันอวล ก่อนกำจายกลิ่นหอมของพริกแกงเผ็ดที่โขลกเครื่องเทศเผ็ดร้อนหลากชนิดเข้าด้วยกัน ด้วยความข้น หัวกะทิที่คั้นจนเป็นสีขาวนวลราวน้ำนม ก็เปลี่ยนสีเป็นส้มอมแดง สวยงามน่ารับประทาน

               เมื่อเห็ดสุกได้ที่ ด้านนอกยังกรุบกรอบ แต่เมื่อสัมผัสฟัน จะได้ยินเสียง ‘เป๊าะ’ ในโสต เนื้อในนุ่มหยุ่นให้รสสัมผัสที่แตกต่างในคำเดียว ชายในชุดเชฟก็เด็ดชะอมลงไป ตามด้วยพริกขี้หนูเม็ดเล็กแต่ฤทธิ์ร้อนแรงถึงทรวง และเหยาะน้ำปลาที่หมักเอง เป็นอันเสร็จสิ้นกระบวนการ

               แกงคั่วเห็ดเผาะถูกตัดใส่จาน วางประดับด้านบนด้วยพริกชี้ฟ้าที่หั่นเป็นริ้วอย่างประณีต แม้ไร้ซึ่งเนื้อสัตว์ดังเช่นแกงคั่วประเภทอื่น แต่ลำพังเพียงผักหายากอย่างเห็ดเผาะที่ราคาต่อกิโลกรัมบัดนี้ขึ้นไปถึงเกือบครึ่งพัน ด้วยรสชาติอันล้ำลึกของมัน ก็ทำให้นักชิมพากันลืมเนื้อสัตว์ไปโดยสิ้นเชิง

               เพียงตักเข้าปาก พิธีกรรายการอาหารชื่อดังของช่องยูทูปที่มีคนติดตามเรือนแสน ก็เบิกตากว้าง ซ้ำดวงตายังเป็นประกายราวไม่เคยลิ้มรสแกงคั่วที่เอร็ดอร่อยเทียมเทียบแกงถ้วยนี้มาก่อนในชีวิต

               “อะ ร่อย!!!”           

               กู่ร้องดังก้องทั้งที่อาหารรสเลิศยังอยู่เต็มกระพุ้งแก้ม ความเข้มข้นของเครื่องแกงให้รสหวานนำเพียงน้อย ตามติดด้วยรสเค็ม เผ็ด และรสสัมผัสของเห็ดเผาะที่ดังเป๊าะอยู่ในปาก ก็ทำให้แทบไม่อยากเคี้ยว ด้วยปรารถนากำซาบรสโอชานี้ตราบนานแสนนาน

               กว่าจะเคี้ยวและกลืนคำแรกหมด ก็ปาเข้าไปร่วมห้านาที จนทีมงานอันประกอบด้วยตากล้อง ผู้กำกับ และสตาฟฟ์ฝ่ายอุปกรณ์ พากันกลืนน้ำลายดังเอื้อก

               “ผมไม่เคยกินแกงคั่วที่รสชาติอร่อยเท่านี้มาก่อน สาบานให้ฟ้าผ่าหมาขี้เรื้อนตายเลยครับคุณผู้ชม” ท่ายกนิ้วโป้งสองข้าง อันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของพิธีกรคนนี้ ถูกแสดงออกมาเมื่อได้ชิมอาหารที่ถูกปากอย่างแท้จริง และครั้งนี้ นิ้วโป้งที่ยกชู ถูกยกสูงเทียมศีรษะ ด้วยความอร่อยเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้จริง ๆ

               “แต่... เหมือนจะมีรสชาติบางอย่างที่แฝงอยู่ในน้ำแกง ผม... เดาไม่ออกจริง ๆ ว่าคุณตี้ใส่อะไรลงไปในเครื่องแกงด้วย พอจะบอกคุณผู้ชมทางบ้านได้ไหมครับ”

               เจ้าของร้านหนุ่มรูปร่างใหญ่ ใหญ่... เสียจนแทบล้นเฟรมจนตากล้องต้องถอยหลังสองก้าว เพื่อขยายของเขตการรับภาพของกล้องวีดีโอ กระทั่งพิธีกรที่สูงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบห้าเซนติเมตรพอดิบพอดี ยังต้องเงยหน้าเพื่อสบตากับเชฟหนุ่มที่ส่วนสูงล้นสองเมตรไปสองเซนติเมตร

               “ความรักน่ะครับ” เชฟหนุ่มยิ้มพราว หน้าที่ยามนิ่งเฉยยังดูเหมือนโกรธใครอยู่ตลอดเวลา เมื่อยกมุมปากยิ้ม ยิ่งดูเหมือนแสยะจนทุกคนที่มองสบสายตากร้าวนั้น พลันต้องประหวั่นในใจอย่างกริ่งเกรง “ผมรักในการทำอาหาร ถ้าเราใส่ความรักลงไป ผมเชื่อว่าคนกินย่อมรับรู้ได้จากรสชาติของอาหารทุกจาน”

               คงเป็นประโยคที่ฟังดูซาบซึ้งกินใจ หากไม่มีประโยคลงท้ายแฝงปริศนา

               “แต่แน่นอนว่าทุกร้านย่อมมีสูตรเฉพาะของตัวเองทั้งนั้น ร้าน ‘ตี้ฮัก’ นี้ก็มีวัตถุดิบและเครื่องปรุงลับที่ถูกใช้ในเมนูอาหารทุกจาน”

               มุมปากสองข้างพลันยกเหยียดจนสุด ส่งใบหน้านั้นให้ยิ่งคล้ายคนพิกลพิการ

               ที่น่าหวาดผวา!

               “และความลับย่อมไม่ควรถูกเปิดเผย เพราะหากมีผู้ใดล่วงรู้ ก็ไม่ควรเรียกมันว่าความลับ ดังนั้น... ผมย่อมไม่มีทางให้ใครรู้ความลับของร้านเด็ดขาด หวังว่าพวกคุณทุกคนคงไม่อยากทำลายความลับของผมหรอกนะครับ”

               “คะ ครับ”

ละล่ำละลักอย่างลนลาน คำพูดเปล่งออกมาไม่เป็นภาษา ด้วยสัมผัสถึงประกายบางอย่างที่แฝงในดวงตาถมึงทึงคู่นั้น”

               พิธีกรรีบกล่าวประโยคปิดรายการ ก่อนแจ้นออกจากร้านพร้อมทีมงาน ด้วยหวั่นเกรงมีดในมือของเชฟร่างยักษ์จะปักเข้าที่กลางหลัง

               เพราะลำพัง... แค่นัยน์ตาสีนิลคู่นั้น ก็น่าสะพรึงกลัวราว ‘พิเชษฐ์’ เชฟเจ้าของร้านอาหารเหนือแนวเชฟส์เทเบิลผู้นี้ เป็นผีห่าซาตาน

               จากขุมนรก!

 

.

.

.

  สปอยล์ตอนต่อไป  

"ร้านตี้ฮัก เปิดให้บริการอาหารจานอร่อย วันนี้ หากได้ลองลิ้มชิมรส รับรองจะต้องติดใจ... จนวันตาย!"


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น